T O P I C A.

155

'V

ÜB.

•nifio.

Ute®

fiat

piss,

sie«!,

.jiifii-

i!a(i>

4»

pp

raras*cisütm do*, tu»COjlSlies-

1«: t

tüf

que partltse. In quibus exfiftunt haec genera,ut accufator perfcnam arguat fafti: defenforaliquid opponat de tribus: aut non effe fa-ftum, aut, fi fit faftum, aliud ejus fafti no-men effe, aut jure effe faftum. Itaque autinfitialis, aut conjefturalis prima appelletur:delinltiva, altera: tertia, quam vis moleftumnomen hoc fit, juridicialis vocetur. Harum 25caufarum propria argumenta , ex iis fumtalocis, quos expdfuirous, in prasceptis orato-riis explicata funt. Refutatio autem accufa-tionis, in qua eft depuifio criminis, quae Grzc-ce «n; dicitur, Latine appelletur flatus: iaquo primum infiftit quafi ad repugnandumcongreffa defenfio. Atque efiam in detibe-rationibus & laudationibus iidem exfiftuntftatus. Nam & negantur fcepe ea futura,quse ab aliquo in fententia difta funt fore, fiaut omnino fieri non poffunt, aut fine futn-ma difficultate non poffunt. In qua argu-mentatione ftatus conjefturalis exfiftit. At, *>4cum aliquid de utilitate, honeftate, zcquitafedifferitur, deque iis rebus, quse iis funt con-trarise: incurrunt ftatus, aut juris, aut no-nunis; quod idem contingit in laudationibus.Nam aut negari poteft, id faftum effe, quod