Druckschrift 
3 (1783)
Entstehung
Seite
134
Einzelbild herunterladen
 

i 3 4 AD TREBATIVM

II Sequitur fimilitudinem differentla rei,'^maxime contraria fuperiori: fed eft ejufdem,diifimile & fimile invenire. Ejus generis ha;cfunt : Non, quemadmodum quod mulieridebeas, rette ipfi mulieri, fine tutore au-ttore folvas; ita quod aut pupillae, aut pn-pillo debeas , rette poffis eodtni modo fol-47-vere. Deinceps locus eft, qui a contrariodicitur. Contrariorum autem genera funtplura: unum eorom, quae tn eodem genereplurimum differunt, ut fapientia & ftultitia,Eodem autem genere dicuntur, quibus pro-pofids occurrunt, tamquam e regione, quae-dam contraria, ut celeritati tarditas, non de-bilitas. ex quibus [contrariis] argumenta ta-lia exfiftunt: Si ftultitiam fugimus, fapien-tiam fequatnur: & bonitatem, fi malitiam.Haec, quae ex eodem genere contraria funt,

48 appellantur adverfa. Sunt enim alia contra-ria, quae privantia licet appeilerous Latine,Graeci appellant te^Tmä. Praepofitio enim1 n, privat verbum ea vi, quam haberet, fiin praepofitum non fuiflet: ut dignitas, in -dignitas, humanitas, Inhumanität , & ceterageneris ejufdem : quorutn traftatio eft ea-dem, quae fuperiorum, quae adverfa dixi.

49 Nam alia quoque funt contrariorum genera,

Sjceft

JStdo«

ll*

kwa

* &

Mir

aüt,

■-mit

■2skic

e

‘«n

'In