ORATOR.

9»i't. {*

»Olli.

&nit

^äiM

! A4fihiMJa, ti

10! ui»dtat,tolint,»ti«l>

dero,»uni»

. ffilü!

m, W

tum

idia®

*nr

Kotiu

US

fugifl’e; aut reperiant, ipfa eadem conditio-ne qui uti velit, ut aut dicat, aut fcribat,utra volet lingua, eo genere, quo illi volunt.Facilius eft enim apta diffolvere, quam difii-pata conne&ere. Res autem fe fic habet, 236(ut breviffime dicam quod fentio,) compofite,

& apte, fine fententiis dicere, infania eit;fententiofe autem fine verborum & ordine &modo, infantiaj fed ejofmodi tarnen infan-tia, ut ea qui utantur, non ftulti homineshaheri poflint, etiam plerumque prudentes;quo qui eft contentus , utatur. Bloquensvero, qui non approbationes folum, fed ad-mirationes, clamores, plaufos, fi liceat, mo-vere debet, omnibus oportet ita rebus excel-lat, ut ei turpe fit, quidquam aut fpeftari,aut audiri libentius.

Habes meum de oratore, Brüte, judi- 23?dum: quod aut fequere, fi probaveris; auttuo ftabis, fi aliud quoddam eft tuum. inquo neque pugnabo tecum , tieque hocftieum, de quo tantopere hoc libro aifeve-tavi, umqüam affirmabo efie verius, quamtuum. Poteft enim non folum aliud mihi,ac tibi, fed mihi ipfi aliud alias videri; necin hac modo re, quse ad vulgi aflenfum fpe-ftat, & ad aurium voluptatem; quae duö

H 2