ORATOR.

II£

veniam petit, & utitar ea trajeftione verbo*rum, & nihilo tarnen aptius explet, con.clu»ditque fententias. Apud alios autem , &Afiaticos maxime, numero fervientes, incul*cata reperias inania quaedam verba, q U aficomplementa numerorum. Sunt etiam, quiillo vitio, quod ab Hegefia maxime fluxit,Infringendis, concidendifque numtris in quod*dam genus abjettum incidant, Siculorum fi-g 3 i millimum. Ttrtium eft, in quo fuerunt fra*tres ilii, Afiaticorum rhetorum principes,Hierocles, & Menecles, minime mea fententiacontemnenai. Etfi enim a forma veritatis &ab Atticorum regula abfunt, tarnen hoc vitiumcompenfant vel facultate, vel copia. Sed apudeos varietas non erat, quod omnia fere con-cludebantur uno modo. Quse vitia qui fu*gerit, ut neque verbum ita trajiciat, ut id deinduftria faftum intelligatur, neque inferciensverba, quafi ritnas expleat, nec minutos nu-meros fequens, concidat delumbetque fen-tentias, nec fine ulla commutatione in eodernfemper verfetur genere numerorum; is omniafere vitia vitaverit. Nam de laudibus multadiximus, quibus funt alia perfpicua vitiacontraria. Quantum autem fit apte dicere,*3* experiri licet, fi aut compofiti oratoris bene

ftruftam

0 &(10

|(1K»

l/U

mb

cd»

Uri

kud,

*p>:

»ki

»fei

»i n*>hl

!>»Jl