ORATOR

93

1 ^ habest tres breves , da&ylus autem duas,

^ brevitate & celeritate fyllabarum labl putatverba proclivius; coriträque accidere in fpon-^ deo & trochseo, quod alte? longis conftaret;

alter e brevibus fieret; alteram nimis incita-*** tarn, alteram nimis tardam orationem, neu-• tram temperatam. Sed & Uli priores errant, 193' BtRi & Ephorus in culpa eft. nam & qui pseonalnM prsetereunt, non vident molliilimum a fef©

!CC01, numerum , eumdemque ampliflimum prae-(® teriri. Quod longe Ariftoteli videtur fecus,

»lein q U j judicat, heroum numerum grandiorem,

& quam defideret foluta oratio; jambum autemnimis e vulgari effe fermone. Ita nequeJtorii humilem, nec abje&am orationem, nec ni-mis altam & exaggeratam probat: plenamiantii tarnen eam vult eile gravitatis, nt eos, quiL fs£ audient, ad majorem admirationem poflitra:ioni traducere. Trochseum autem, qui eft eo- 19 $joafi* dem fpatio, quo choreus, cordacem appellat,i id'oi* quia contraftio & brevitas dignitatem noajjsm habeat. Ita paeona probat, eoque ait uti{ it» omnes, fed ipfos non fentire, cumutantur:

>T ; s i? eile autem tertium ac medium inter illos;

fed ita faftos eos pedes effe, ut in eis fingu-^ iis modus infit aut fefquiplex, aut duplex,

, m aut par, Itaque Uli, de quibus ante dixi,