9°

ORATOR.

ISö anrium, excogitata. Itaque & Herodotus,& eadem fuperiorque aetas numero caruit,nifi qunndo temere ac fortuito; & fcriptoresperveteres de numero nihil omnino, de ora-tione prarcepta multa nobis reliquerunt.Nam quod & facilius eft, & rnagis neeefia-56rium, id femper ante cognofcitnr. Itaquetranslata, aut fafta, aut junfta verba, facilefuntcognita, quia fumebantur e confuetudi«ne, quotidianoque lermone. numerus autemnon domo depromebatur, neque habebat ali-quant neceflitudinem aut cognationem cumoratione. itaque ferius aliquanto notatus &cognitus, quafi quandam palasftram & ex-*87 trema lineamenta orationi attulit. Quodß& angufta quaedam atque concifa, & a!ia eftcollatata & diffufa oratio ; neceffe eft idnon litterarum accidere natura, fed interval-lorum longorum & brevium varietate, qui-bus implicata atque permifta oratio, quoniamtum ftabilis eft, turn volubilis , neceffe eftejufmodi naturam numeris contineri. Namcircuitus ille, quem faepe jam di:;imus, inci-tatior numero ipfo fertur & labitur, quoadperveniat ad finem, & infiftat. Perfpicuomeft igitur, numeris adftri&am orationem effedebere, carere verfibus.

ß*

jsütfj, SU

t.*

ei?

jiBji

mit

d-J»

»k

der

tM

ape

'mb

*a

s.4ii

Pi

>«5

ftl

dt!

S

Wj|