ORATOR.

8<5

aperta eft, ut mirer, veteres non effe com*motos, prsefertim cum, ut fit, fortuito fsepealiquid conclufe dptequedicerent: quod cumanimos hominiun, aurefque pepuliffet, ut in-telligi poffet, id, quod cafus effudiffet, ce«cidiffe jucunde; notandara certe genus, at-que ipfi fibi imitandi fuerunt. Aures enim,vel animus aurium nuntio naturalem quan-dam in fe continet vocum omnium menlo-nem. Itaque & longiora & breviora judicat,& perfefta ac moderata femper exfpe&at,

J?8 Mutila fentit qusedam, & quafi decurtata;quibus, tamquam debito fraudetur, offendi-tar: produftiora alia, & quafi immodera-tiua excurrentia, quse magis etiam afpernan-tur aures; quod cum in plerifque, tum inhoc genere nitnium quod eft, offendit vehe-mentius, quam id, quod videtur parum. UtIgitur poe'lca & verfus inventus eft termina*tione aurium, obfervatione prudentium ; ficin oratione anitnadverfum eft, multo illudquidem ferius, fed, eadem natura admonen«te, effe quofdam certos curfus conclufionef-que verborum.

179 Quoniam igitur caufam quoque oftendi-mus; naturam nunc (id enim erat tertium)fi placet, explicemus : quae difputatio non