!

LIBER II.

197

«si

Bjt

: ihrt, i:;j

[fl KlSO»IflSE'ücti-«KM.

riet\xiint «•|KiiO|!t*ü|00

**

non illo animo, quo Uly ffes tranfiit: & pe-cuniam in mare dejicere, inutile; at non eoconfilio, quo Ariftippus dejecit. Sunt igiturres qusedam ex tempore & ex confilio, non.ex fua natura confiderandae: quibus in Omni-bus , quid tempora petant, aut quid perfo-nis dignum fit, confiderandum eft, & nonquid, fed quo quidque animo, quicum, quotempore, qnamdiufiat, attendendum eft. Hisex partibus ad fententiam dicendam, locosfumi oportere arbitramur. Laudes autem,59& vituperationes ex his locis fumentur, quiloci perfonis funt attributi, de quibus antedi&um eft. Sin diftributius traftare quisvolet, partiatur in anlmum, & corpus, &extrarias res licebit. Animi eft virtus, cujusde partibus paullo ante diftum eft: corporis,valetudo, dignitas, vires, velocitas: extra-rise, honos, pecur.ia, affinitas, genus, amici,patria, potentia & cetera, quce fimili effe ingenere intelligentur. Atque in his, id, quodin omnia valet, valere oportebit: contrariaquoque, quse & qualia fint, intelligentur.Videre autem in laudando & in vituperando T 78oportebit, non tarn quae in corpore, & in ex-traneis rebus habuerit is, de quo agetur, quamquo pafto his rebus ufus fit. Nam fortunam

N 3