i

LIBER II.

in

tiones, quse funt omnia (utin confirmationis

^ prscceptis diftum eft) in tria tempcra diftri-

k* * feuta, facile erit videre, ecquid afferant ad

conje&uram confirmandam fufpicionis.

*?•! Ac perfonis quidem res ex funt attribu- io

tse, ex quibus omnibus unum in locum coa- 3*

ftis, accufatoris erit improbatione hominis

^er. nti. Nam caufa fafti parum firmitudinis ha-

ia iü bet, nifi animus ejus, qui infimulatur, in

»ini eam fufpicionem adducatur, ut a tali culpa

:orpot non videatur abhorruifte. Ut enim animum

eit ri alicujus improbare nihil attinet, cum caufa,

aiß, quare peccaverit, non interceflit: fic cau-

qnb fam peccati intercedere leve eft, fi animus

itisiji nulli minus honeftse rationi affinis oftenditur.

gw Quare vitam ejus, quem arguit, ex ante fa-

,| ( |üi ftis accufator improbare debebit, & often-

igitur, dere, fi quo in pari ante peccaro conviftus

fit. Sed 3d non poterit; fi quam in fimilem

ante fufpicionem venerit, ac maxime, fi fieri

poterit, fimili aliqdo in genere ejufdem modi

caufa aliqua commotum peccaffe, aut in x-

que magna re, autinmajore, aut in minore:

^ utfi, quem pecunia dicat indu&um feciffe, |

„ poffit demonftrare aliqua in re ejus aliquodut® .

, faftum avarum. Item in omni caufa natu- 33

1CI« 1

ram , aut victum, aut ftudium , aut fortu-