LIBER II.

109

ifui

.Et'

dubitaverit, fummre fulffe amentiae , dubiafpe impnlfum, certum in periculum fe.eom-mittere. Quemadmodum autem accufator, 3gcum ab aliis culpam demovebit, defenforislocis utetur: lic iis locis, qui accufatori datifunt, utetur reus, cum in alios ab fe crimenvolet transferre.

Ex perfona autem conjeftura capietur, fi 9ex res, quae perfonis attributae funt, diligen-ter conliderabuntur, quas otnnes in primolibro expofuimus. Nam & de nomine non-numquam aliquid fufpicionis nafcitur. No-men autem cum dicimus, cognomen quoqueintelligatur oportet. De hominis enim certo& proprio vocabulo agitur: ut fi dicamus,idcirco aliquem Caldum vocari, quod teme-rario & repentino confilio fit: aut fi, ea rehominibus Graecis imperitis verba dediffe,quod Clodius, aut Ccecilius, ut Mucius, vo-carentur. Et de natura licet aliquantulum 29ducere fufpicionis. Omnia enim haec, viran mulier; hujus an illius civitatis fit; qui-bus fit majoribus, qifibus confanguineis, quaaetate, quo animo, quo corpore, quae naturaefunt attributa, ad aliquam conjefturam fa-ciendam pertinebunt. Et ex viftu multaetrahuntur fufpiciones, cum, quemadmodum,