Druckschrift 
Steinhöwels Äsop
Entstehung
Seite
113
Einzelbild herunterladen
 

23. Fabula iii de sure et cane. 1

De seductoribus auctoris audiamus fabulam. Nocturnus quidamfur, cum panem mitteret cani, canis dixisse fertur: Panis ne progratia datur, an ideo das ut me ledas? Et unde victurus sum, unacum domino domus et tota familia nostra tu auferas. Si modo panemporrigis milii, nun quid et postea daturus es, aut misericors eris mihi,cum fame victus fuero. Nolo fauces meas panis claudat et lingua sileatet mihi gratiam tollat, sed ipse conta latrabo ac dominum et familiamsuscitabo, furemque illis adesse nunctiabo. Non presentem vitam volo,sed futuram contemplor, aut ambula, aut nunctio. 0 bonum canem,qui nec panem voluit edere, nec gratiam perdere. Hec illi intelligant,qui ad unum prandium res suas multas non curant perdere.

[86 a ] Die iii fabel von dem dieb und dem bnnd.

Von den triegern soll wir dise fabel hören. Ain nachtdieb giengains mals in ain hus ze stelen, und fand ainen hund, der das bewaret.Der dieb bot dem hund ain brott, daz er in da mit gestillet und nitmäret. Sagt man der hund spräche zuo dem dieb: Gibst mir dicz brotvon gnaden wegen, oder gibst du mir das darumb, daz du mich verfürestund das hin tragest, dar von ich und der herr des huses und das ganczhus gesind unser narung haben? Sag mir, so du mir ieezund dazbrott hütest, mainst du mir hin für aber ze geben, so du hin trügest,waz in dem hus ist? oder weitest du euch mir barmherezig syn, so ichvon dem liunger überwunden würde? Ich will nicht, daz mir das brotmyne kelen verstoppe, daz myn zunge schwygen müß, und mir allegnad enpfiire. Sonder will ich wider dich bellen, den herren und dasgancz hus gesinde uff ze wehen, [86 b ] und bezögen daz ain dieb hieinn sye. Wann ich will daz gegenwärtig dyn brot verachten und daskünftig guot betrachten; darumb so gee bald hinweg, oder ich würdbellen und dich mären. 0 wie ain guoter hund, der weder durch dasbrot betrogen weit werden, noch syns herren gnad verlieren. Disefabel sollen euch die fräßigen merken, die von der guoten schlekmalwillen vil ieres guots verzeren.

*

1 II, 3. Hund und dieb, Fhädrus 1, 23; Kirchhof 7, 110.

8