3 8 W. SLUYTERS KLAEG-

O! wat een vreugd vermiet myn hert en zinnen!

Wat vreugd, wat vreugd gevoel’ ik nu van binnen !

Ik voel’et al, ik zie ’t al. O wat vreugd!

De HEERE komt. Wat vreugd! wat vreugd! wat vreugd!Vermipsin 't hert een tzemcisch ligt zag schönen/

Wcpz' uit: O! doe iny open de Gordynen,

Op dat ik doch den Hemel aenzien mag ,

Waer heen’ ik vaer’, tcrwvl Z' al opwacrts zgg.

('t Was wonücr / dger Ll> nauwTnks eerst kon fpjcfccn/Datz' onvoo;;icns zoo krachtig upt quam backen )

Ab sp^ack: Myn lies, dit is de voorsinaek maerVan d’eeuw’ge vreugd, die gy nu word gcwaer,

Zoo GOD u hier alreeds dus begenadigtHoe zult gy dan daer boven, zyn verzadigt!

Is van die vreugd een droppeltjen zoo zoet,

Wat wil dan zyn die volle wellust vloed?

Vaer ziele / 0002 Dit inncrlM verlangen/

Dleef vast gen GGD / e» aen den tzcmcl hangen;Lchoon 't zwakke lvf aen 't vcdd' gevondcn lag.

Haec vlugge gcest wiert sneger als ;n plag.

Terwnlalvus haer xwer vaelde vzandenltzief z' op mer Kragt haer ovgcn / hert en Handen.

'Lka bad tot GGD/ Lx> smecbte/ watzc kon/

<Tot dat ik met al 't Volk/ 't Gcbed begon.

Maer Zy. door kracht des Gcefles acngcdrcvcn /x 7 ad ftecds voorhceu 't gern haer wicrd' mgegcvcn /

Loo dat ik / nu en dan / met poozcn / zwccg /

«Dp dar haec hetituitgieten mögt te dccg.

Ia dat ik dus vcreid zag mn n Bcmmde /

Verzogt ik van de Durren en 't Geziude /

L>' wilden ccus vertrckkcn allegaer /

Dat ik allem eens specken mögt met haer.

Ak float de deuc wel na mn toe/ en zeude ;

^lyn Eies, het schynt, dat wy nu zullen scheiden ,

Na ’t geen gy voeld, en ook myn ooge ziet,

Is anders nu hier te verwachsen niet.

Ik geev’ u aen uw Hemeltch Bruyd gom heden;

Gy zyt met hem, terwyl gy waard beneden ,

Al'cndertrouwt, maer gaet voltrekken nuliet Bruylofs Feesl. U Bruydegom wacht op a

• I

V.Jil

SI»»

■ji.

'Di

A

4

/ii

ri

■i

ili

*1

ia

4

i

'i

1

«

I

Tot