122

W, SLUYTERS

3'n matigyend ru'l/tmfou;

€n na uw ijepl’ge wer /

De zielen altijd merrVersagen d.m de Sunken.

9. Dp dar w ons doch nierDednen tat berdricr

jBacr darf ons wagen st;clitten(Cot ans' gesondigliegd;

Voor al de saliggepdDaer dooz nier inag SeblelLlien.

10. Aieert ons dedeniren staeg/

Dar d'overladen maeg

Bor alles angcfctjiftt ig;

<£n die ftctj matig doed/ ’

«ßa lichacm cn geuwed /

Dp 'l alderbest derguikl i$>.

11. Bcrwijl gu ons algier/

G God/ soo gocderrier

Dees' acrdsche spijse gebet/

Aaer ons nier zijn onrbloorVan t licsiM iiemelsth orood /

Ware doo^ de ziele lebet.

12. Dp dit berreouwen/ Heer/

Gaen wu uu filten neer /

Dm uwc schoone gaben<Bc nutten wer geneugr:

Want gn will selfs tot beengtDn b^ölplchmd onK laben.

Dankfegginge na de Maeltijd.

F^tew: Wan mein ftundlein for handen ist.Ds: O ^e5u! als mijn fterf uur naekt.

Df' O wonderi boven wonder groot.

W a

roemen ntac macht en rer /wp pHl'cn nw gaechcden/

C9