Somer- cn Winter-leven. 117

O anverviddelhüe fiuo’ /

Van Wien ift haaren macht soo noa'/

^jjrgn nu hier uirede?

5. Dsm siet Hy / goe gen: jsmmerlijk

Oe wrrcld hccft bezogen/

. Ln v;eest/ bat tjn mt gaeft mct stg;ii'rIn b’tjcl fal shn geragenO! hadd' Hy dan doch wccr de tijb /

Vic ij{i iS in de fanden guyr!

,Wacrneen; die isvecvlagen.

6. O mensch! leert sterven eer gy stcrst/

Lht stacg vcrcyd mid-i-dcsen:

Oe daod/ die 't Ward gewetcn Herst /

Ln sulr gn dan niee vseesen;

.iNacr sult als darr dir lcden moeDi Lhristo sluyren d'oogcn tat / 1Gin du hem stccds re wesen.

Xugt tot Chriftus om haeft ontbonden tc zijn.

^tcill: Pf. 93. God regeert,zijndemeteeren &c.

Os: AI wat men hier in defe wereld fiet.

Ol': Uw’ mond, o Heer, is enkel foetigheyd.

Ü Zcsu! Kamt uw' dicnstknccht is verend/Up-c. r-Ly homr dag haest / cn langer nick derdeyd/ ao ’Seiend my mct de sterkhcyd uwer HandVan 't aerdsche dal m ’t tzemels Vadcr-land.

2 . Gclcyd my uyt dees’ valiingichapLot c ttoninirrhli cn hoogsten eere-t;ap;

Lat het paleys uyt dees' gevangenis/

Ln tot het licht uyt dese duysternis.

3- Van vccldericy verdnet tob 's Herten lust:

Van pyn tot weugd/ van arreveyd tat ruft.

Da van de dood my tot her lcven lcyd. To», c 'Van vccl elend tat d'ceuw'ge Salighciid.

4 - Ouwind my Vecr/env:cngt um dacrikvm3' ^ Van

Di(c*m 1vivens,inorlcnsi;t vivei^

yoflw.