’t Is quaetft, dat landluy voor den vyand open leggcn,En raoeten lijf en goet (wanneer men ’t noch krijgt me’e)Ter vlucht gaen bergen in de vaft-bemuerde fte’e.

Nu is dit quaet vergoet door dees gemaekte Vrede:

Nu woont men vry op ’t Iand foo wel als in de fteden.De God des vredes maek’ beftendig dit verbond,

En legge alfoo fijn loffin ’s Nederlanders mond.

Magnus Umbgrovius,

Dienaer der GemeenteJ. Chrifti te Borkeloo.

Dank-offer en fcbtildige bekentenis,

Voor Het

Soet en luftig BUITEN - LEVEN.

Von den Eenv. Godf. Hoog-geleerden

D°. W. S LU I TER US,

Dienaer des Heeren Jefu teEibergen.

H Et is een oud gefchil al langen tijd gedreven,

Wat beft van beiden zy, het Stads-of Bttiten-levcn,Elk brengt bet fijne by, Die nu wil bändig wefenIn defe faek bericht, mag Sluiters Digt maer lefen:

Hy is die Godsgeleerde man,

Die elk hier in berichten kan. .•

Hy is die vergenoegde ziel,

Die ’t Buiten-Uven <wel geviel.

* *

En