Sss

Sl: ..

‘*q ,Q«> %, “U|Li,

iL^ai /NjNv\

«tt

‘•i;

Ji, . '"’) &

%>7

«£S V

rT»

-> fc:*2S»

h£?,Q?

**««*,.

Wift.

'ib

= ^««;

AsSl

, ->0: [i,.; ®Hf

X*,!,

"“•ttfc

’ Mtl.

• 'Wfcl® , J

[{ J ^81 j|i R

tfr 4i ■ V*>t!tl||'|fJ-

** ■»»«>.Q‘*%

tu:

• . 1M • 1 ■'^ld'|h

- Srr^

’■*» W&upwixuit^tm > '**! l «‘#K,CiipB l iI» IramMf SMfm»»,

IUM. *»WW|K»»Mjip Vi)c 1 -• • !Wi K!iB41 jll .))i;ifU[jl$M, jm

a?3.'. niriai Mu;w ww >ai :v ■ fui» iplIO UfiOKBBpJXH, jM'aipsn:Piji*«i«f'.

s!m

ayK,

“ n ajtfMi;

-jjfr.Vwf* 0 '"

^ „*»*»**

:rx\* pM A m fr>t**‘"

»» *&**««,

.. ,-. ***“ u&Vf'**" "

jrjr-

P ,1>

' L.

PATRIARCHARUM CONSTANT1NOPOL.

^ expedite refpondet , & refponfum fuum compa-ratione quadam fic elucidat: Quia nimirum idnon definit alicujus rei nota effie , inquit , quodilli omnibus feculis & fapiffime convenit , quam-vis idem femcl forte atque iterum intra plurimafecula , idque extraordinaria Dei optimi maxi-

117

B

£tus habet in fchifmaticaGrXcorutn ecclefia, cum Sec. XV.hxretici & fchifmatici quotannis in bulla Ccenxexcommunicentur, adeoque alios excommunica-re vel abfolvere non poflint i Quomodo , obfe-cro , prxftiles ac facerdotes fchifmatici fuos fub-ditos , jam propter fchifma & hxrefim ab Eccle-mipermijfione > pofit ab alieno ufurpari : nam & fia Catholica avulfos, per excommunicationem le*

certis nationibus fua vefiimentorum genera rtbta parare poflunt a coetu fidelium , quem ipfimet de-

qu&dam funt , quibus ab aliis gentibus difiinguan- ferucrunt I Quomodo denique fchifmaticis & hs-

tur , & linguarum item certa proprietates, qui- reticis iftis , qui quotannis folenniter ab Eccle-

bus a populis extraneis dignofeantur : qua Jane fia orthodoxa pronuntiantur feparati , relinqui-

quidem vera nota & vera Jigna tjfe non definunt , tur excommunicandi & abfolvendi poteftas, qua:

licet interdum unus & alter alienigenarum eodem, a vera Chrifti Ecclefia concedi debet ? Qua ra-

quo illa nationes , vel habitu vel fermone abuta- tione harc explicari poffint, libenter ex theologis

tur. Ita ergo & miracula , qua veram Dei Eccle- difeemus.

fiam ab ejus infantia per omnes atates comitata 1305 Interea vehementer miror, tam frequen- aliqua <!>$-

funt, hodieque ita comitantur, ut alibi ea videre tia fimilium effe&uum exempla ab antiquis hi- citltaies jrep-

corvo fit rarius albo , non propterea vera Ecclefia ftoricis Graecis ante exortum fchifina non me- tmnntt-.

figna ejfe definunt , quod non repugnet per alienos morari. Saltem in vetuftis feriptoribus , qui mi-

mterdum , fi Deuspermiferit , ea defignari: ne- hi hujus tra&atus caufa percurrendi fuerunt, ni-que enim a cafibus extraordinariis & extrema Dei hil fimile inveni , & primum hujus rei exemplum

refertur fub Mahometc II de illa falfa accufatri-

permijfione res aliqua cenfenda aut diftinguendafunt i fed ab eo , quod frequens & ufitatum. Jamautem quod cfl feculum , in quo non plures in ve-ra Ecclefia prodigiofa virtutes enumerari pojfmt ,quam anni , aut menfes ? vibftineo exemplis, neaflum agam • funt enim fane quam multi , quihanc per fecula recenfionem exinjlituto funt agreffi. Vide , fi lubet , ibi plura ejufdem feriptorisargumenta , quibus haereticos noftri temporis exilla verae Ecclefia: nota impugnat. Porro de fre-quentibus Ecclefia: Catholica: miraculis confuleBellarminum tomo 1 Controverfiarum pag. xoj,ubi lib. 4 de Notis Ecclefiae cap. 14 fummatimalfignat prscipua , qutc lingulis feculis contige-runt.

1304 Sequitur ex unanimi dodtrina horumqumUejlrHere theologorum , quibus plurimos pofTem addere,

VidenturGtmr er Pi-Jttdopolits,

tyitljit! cira

ecclefujlicitm

Jchifmmico-

rmpotejU-

um

numquam aut raro admodum per haereticos autfchifmaticos fieri miracula , & ea raritate hos aborthodoxis facilti diftingui- Si quis igitur cumGoare generaliter afferat, apud Graecos fchifma-ticos cadaver excommunicari cujufiibct non putre-fcere , & iftud confueta abfolutionis poteftateftatim in pulverem redigi; aut fi cum Papadopo-lo omnia fchifinaticorum prodigia , qua: fane plu-rima nobis obtrudunt, pro miraculis admittat ,hanc chara&erifticam vera: Ecclefia: notam de*ftruere videtur: qui enim ea miracula apud Grae-cos ordinaria & communia elfe volunt , quomo-do ex hac nota Ecclefiam Catholicam a fchifma-tica diftinguent ? Itaque illi frequentium miracu-lorum defenfores fchifmaticis fubminiftrant arma,quibus nos impugnent, & ecclefiam fuam extol-lant contra noftram , in qua tam mirabiles effie-£fus excommunicationem & abfolutionem ordi-narie non fequuntur. Si dumtaxat dicerent, ta-le prodigium femel aut iterum in fchifinatica Grae-corum ecclefia contigilfe , cum multis theologisCatholicis pofTem id occulto Dei judicio & ex-traordinaria: permifiioni adferibere.

1305 Imo ne quidem intclligo, quomodo ta-lia prodigia femel atque iterum per fchifmaticosfieri poflint ex ea vi , quam Goar tolerata in eisecclefiajlica potefiatis argumentum appellat. Cer-te S. Bruno, epifeopus Signienfis , cujus Atdaad diem xvm Julii illuftravimus, tomo 2 Ope-rum fuorum pag. 1 ^4 in cpiftola ad Portuenfemepifeopum de haereticis ita feribit : Oui vero ex-communicati & ligati funt, neque fe ipfos , nequealios vel ligare , vel folvere pojfunt. Quomodo i-gitur excommunicatio Si abfolutio tam miros effe-uiugufti Tomus I.

ce , feu excommunicata facerdotis vidua , cujus £occafione hanc differtatibnem inflituimus. Si quistamen oftc4idat, talia prodigia interdum contigif-fe , quando in ecclefia Grreca praefules orthodo-xi & virtute infignes florebant , tunc ea veris mi-raculis adferibam , ficut fupra fimiles excommu-nicationis & abfolutionis effedtus , aliquando inEcclefia Latina fecutos , inter miracula numera-vi. At non facile inducar , ut tam miros excom-municationis & abfolutionis effedtus attribuam ec-clefiaftica: fchifinaticorum poteftati , quam fupraallatae rationes omnino evertere videntur. Sed for-t£ curiofus quifpiam ex me quaeret : Quomodo i-gitur talia prodigia fiunt in fchifmatica Graicortnnecclefia , qualia interdum in ea evenire fiiperiu$fatebaris? Huic quaeftioni candide refpondebo,ubi prius ex communi theologorum doctrina ali-quid praemifero.

1307 Ut quis ope daemonis cognofcat occul- Data nothiita aut mira efficiat, non efl: neceffe , ut dtemon f u i er ? > ~expreffis verbis invocetur , aut explicitum cum 110,1,5 *

eo pa&um ineatur : theologi enim unanimiter do-cent, illum tacite cum daemone pacifci, qui va-na & naturaliter improportionata media adhibetad aliquid cognofcendum vel efficiendum. Necrequiritur > ut dxmon aliquando padus fit, fe ^ad talis vani medii adhibitionem concurfurum :nam eo ipfo , quo quis vanis nec a Deo inftitu-tis mediis utitur ad effedu.m aliquem confequeil-dum , dxmon fe iis immifeere confuevit. NeCrefert , quod utens talibus rebus , quas confiatnaturaliter effe improportionatas, proteftetur, fenullum cum dxrnone commercium intendere auchabere velle 5 quia re ipfa contra proteftationemfuam operatur. Denique non excufatur, qui ta-lia media utilia credit propter experientias ,• eoquod dxmon has procuret, ut homines paulatimillaqueet, 5 c ad fimiles fupcrftitiones ufurpandasinducat. Nunc aliqua communia ac manifefta fu-perftitionis Grxcx exempla profero.

1308 Richardus nofter plures Grxcorum frart- patiatisdes & magicas artes ad fingenda miracula detexit, nonnullis es-ut in fxpe laudata Hiftoria infulx Sant-Erini to- emplis ,

to cap. t 3 exponit. Inter alia oculatus ille fefiisibidem narrat , presbyteros fchifmaticos fxpiusuti verbis Sc charadleribus magicis , tu detrado-res aut fures ad famam vel bona alterius refiitn-enda compellant. Quare folent Grxci , injuriaaut damno affedi. adire presbyteros, iifque quam-dam pecunix fummam folvere , ut criminis nu-I e dor