¶ Tragedia nona Senece.

Octauia ¶ Lucij Annei Senccę viri clariuimi Tra gędia nona quę Octauia inſcribit̉ Incipit Octauia. Am vaga cœlo ſidera fulgens Aurora fugat, ſurgit titan Radiante coma: mundoqꝫ diem Reddit clarum: age tot tantisqꝫ Onerata malis repete aſſuetos Iam tibi queſtus Atqꝫ ęquoreas vince haltionas Uince ⁊ volucres pandionias Grauior nanqꝫ hijs fortuna eſt tuā Semper genitrix deflenda mihi Prima meorum cauſa malorum Triſtes queſtus nate exaudi Si quis remanet ſenſus in vmbris Utinam ante manu grandęua ſua Hea rupiſſet ſtamina clotho Tua qͣꝫ merens vulnera vidi Oraqꝫ fœdo ſparſa cruore Olux ſemper funeſta mihi Tempore ab illo lux eſt tenebris Inuiſa magis Tulimus ſeue iuſſa nouercę Hoſtilem animum vultuſqꝫ truces Illa illa meis triſtis erinnis a ij

Octauia Talamis ſtigios p̄tiulit ignes Teqꝫ extinxit miſerāde pater Modo cui totus paruit orbis Utra oceanum Cuiqꝫ britanni terga dedere Ducibus noſtris ante ignoti Iuriſqꝫ ſui Cōiugis heu me pater inſidijs Oppreſſe iaces. ſeruitqꝫ domus Cum ꝓle tua capta tiranno Ulgore primo captꝰ ⁊ facili bono Nutrix Fallacis aulę quiſquis attonitus ſtupet Subito latentis ecce fortunę impetu Modo p̄potentem cernat euerſam domum Stirpemqꝫ claudij. cuius imperio fuit Subiectus orbis. paruit liber diu Oceanus. ⁊ recepit inuitus naues En qui ora tanais primꝰ impoſuit iugo Ignora tantis claſſibus texit freta Interqꝫ gentes barbaras tutus fuit Et ſęua maria. cōiugis ſcelere occidit Nox illa nati. cuius extinctus iacet Frater venenis moret infœlix ſoror Eademqꝫ cōiunx. nec graues luctus valet Ira coacta tegere crudelis viri Quem ſecreta refugit ſemper atqꝫ odio pari

Tragędia Nona Amens mariti mutua flagrat face Animū dolentis noſtra ſolat̉ fides Pietaſqꝫ fruſtra mutat īmitis dolor Cōſilia noſtra nec regi mētis poteſt Generoſus ardor ſꝫ malis vires capit Heu qͣꝫ nefandum ꝓſpicit noſter timor Scelus qd̓ vtinam numen aduertat deum ¶ Octauia Mea nullis equāda malis Fortuna licet Repetam luctus electra tuos Tibi merenti cęſum licuit Flere parentem Scelus vlciſci vindice fratre Tua quem pietas hoſti rapuit Texitqꝫ fides De crudeli ſorte parentes Raptos ꝓhibet lugere timor Fratriſqꝫ necem deflere vetat In quo fuerat ſpes vna mihi Totqꝫ maloꝝ breue ſolamen Nunc in luctus ſeruata meos Magni reſto nominis vmbra Uox en noſtras ꝑculit aures Nu. Triſtis alumne ceſſet talamīs Inferre gradus tarda ſenectus a iij

Octauīa Cxcipe nrās lachrymas nutrix Octa Teſtis noſtri fida doloris Quis te tātis ſoluet curis Nu Miſeranda dies Qui me ſtygias mittet ad vmbras Oc. nu. Oīa q̄ſo ſint iſta ꝓcul Nō vota meos tua nō caſus Oc. Sꝫ fata regunt nu. Dabit afflictę meliora deus Tꝑa mitis tu mobo blādo Uince obſequio placata virum Oc Uincam ſęuos ante leones Tigreſqꝫ truces: fera qͣꝫ ſęui Corda tiranni Odit genitos ſanguine claro Spernit ſuperos homīeſqꝫ ſimul Nec fortunam capit ipſe ſuam Quam dedit illi ꝑ ſcelus ingens Infanda parens. licet ingratum Dirę pudeat munere matris Hoc imperium cœpiſſe. licet Tantum munus morte rependat Feret huc titulum poſt fata tamen Fœmina longo ſemꝑ in ęuo Animi retine ꝟba furentis Temere emiſſam comprime vocem

Ttragędia. Nona Olerāda qͣꝫuis paciar haut vnqͣꝫ qͣant Octa. nutrix Niſi morte triſte nr̄a finiri mala Genitrice cęſa: per ſcelꝰ rapto patre Orbata frē miſerijs luctu obruta Merore p̄ſſa. cōiugi inuiſa ac meę Subiecta famulę. luce nō grata fruor Trepidāte ſemꝑ corde nō mortis metu Sꝫ ſceleris abſit crimē a fatis meis Mori iuuabit. pœna nā grauior nece eſt Uidere tumidos ⁊ truces miſerę mihi Uultꝰ tiranni. iūgere atqꝫ hoſti oſcula Timere nutus. cuiꝰ obſequiū meus Haud ferre poſſet fata poſt frīs dolor Scelere interempti. cuiꝰ imperium tenet Et morte gaudet autor infandę necis Quā ſępe triſtis vmbra germani meis Offertur oculis. membra cum ſoluit quies Et feſſa fletu lumina opp̄ſſit ſopor Modo facibꝰ atris armat infirmas manus Oculoſqꝫ ⁊ ora fratris infeſtus petit Modo trepidꝰ idem refugit in thalamos meos Perſequit̉ hoſtis. atqꝫ inherēti mihi Uiolentꝰ enſem ꝑ latꝰ noſtrum rapit Tūc tremor ⁊ ingēs excutit ſomnos pauor Renouatqꝫ luctꝰ ⁊ metus miſerę mihi Adijce his ſuꝑbam pelicem noſtrę domus

Octauia Spolijs nitentem cuius ī munus ſuam Stigię parētem natus impoſuit rati Quam dira poſt naufragia ſuꝑato mari Ferro interemit ſeuior pelagi fretis Quę ſpes ſalutis poſt nefas tm̄ mihi Inimica victrix īminet thalamis meis Odioqꝫ noſtri flagrat p̄cium ſtupri Iuſte maritum cōiugis captat caput Emergere vndis et fer auxilium tuę Natę inuocāti genitor aut ſtigios ſinus Tellure rupta pande quo p̄ceps ferar Fruſtra parentis īuocas manes tui Nu Miſerāda fruſtra nulla cui ꝓlis ſuę Manet inter vmbras cura qui nato ſuo Preferre potuit ſanguine alieno ſatum Genitamqꝫ fratris cōiugem captus ſibi Thoris nefandis flebili iunxit face Hinc orta ſeries facinoꝝ cędes doli Regni cupido ſanguinis diri ſitis Mactata ſoceri concidit thalamis gener Uictima tuis ne fieret hymenęis potens Proch facinus ingens fœmīę eſt munus datus Sillanus ⁊ cruore fedauit ſuo Patrios penates criminis facti reus Intrauit hoſtis(hei mihi) captam domumi Dolis nouercę principis factus gener

Tragędia Nona Idemqꝫ natus. iuuenis nefandi ingenij Scelerumqꝫ capax. dira cui genitrix facem Accendit ⁊ te iunxit inuitam metu Tantoqꝫ victrix facta ſucceſſu ſcrox Auſa īminere eſt orbis imperio ſacri Quis tot referre facinoꝝ formas poteſt? Et ſpēs nefandas fominę ⁊ blandos dolos Regnum petentis ꝑ gradum ſceleꝝ omnium Tunc ſancta pietas extulit trepidos gradus Uacnamqꝫ erinnys ſęua funeſto pede Intrauit aulam. polluit ſtygia face Sacros penates. iura naturę furens Fasqꝫ omne rupit. miſcuit cōiunx viro Uenena ſęua. cecidit atqꝫ eadem ſui Mox ſcelere nati. tu quoqꝫ extinctus iaces Deflende nobis ſemper infolix ꝑuer Modo ſidus orbis columen auguſte domus Britānice. heu me. nunc leuis tantum cinis Et triſtis vmbra. ſęua cui lachrymas dedit Etiam nouerca. cum rogis artus tuos Dedit cręmandos. membraqꝫ ⁊ vultus deo Similes volanti flamma feruens abſtulit Octa. Extinguat ⁊ me ne manu noſtra cadat Nu Natura non vires dedit tantas tibi Dolor ira mœror miſerię luctus dabunt Oc Uince obſequendo potius immitem virum

Octauia Ut fratrem ademptum ſcelere reſtituat mihi Octa. Incolumis vt ſis ipſa labentem vt domum Nu. Genitoris olim ſobole reſtituas tua Expectat aliam principis ſobelę domus Oc. Me dira miſeri fata germani trahunt Confirmet animum ciuium cautus fauor Nu. Oc. Solatur iſte noſtra non releuat mala Uis magua populi eſt Octa principis maior tn̄ Nu. Reſpiciet ipſe coniugem Octa. pellex vetat. Nu. Inuiſa cunctis nempe Octa. ſed cara eſt viro Nu. Nundū vxor eſt Octauia iā fiet ⁊ genitrix ſil̓ Nu. Iuuenilis ardor impetu primo furit Langueſcit idem facile nec durat diu In venere turpi ceu leuis flammę vapor Amor perhennis coniugis caſtę manet Uiolare prima thoros quę auſa eſt tuos Animumqꝫ Am famula poſſedit diu Iam metuet eadem nempe pręlatam ſibi Subiecta ⁊ humilis atqꝫ monumenta extruit Quibus timorem faſſa teſtatur ſuū Et hanc leuis fallaxqꝫ deſtituet deus Uolucer cupido ſit licet forma eminens Opibus ſuperba gaudium capiet breue Nu. Paſſa eſt ſimiles ipſa regina dolores Cum ſe formas vertit in omnes Dominus cœli diuūqꝫ pater

Tra gędia Nona Et mody pennas ſumpſit oloris Modo ſidonij cornua tauri Aureus idem fulſit in vmbri Fulgent cœlo ſydera lędę .Patrio reſidet bacchus olimpo Deus alcides poſſidet heben Nec iunionis iam timet iras Cuius gener eſt qui fuit hoſtis Uicit ſapiens tamen obſequium Coniugis altę preſſuſqꝫ dolor Sola tonantem tenet ęthereo Secum thoro maxima iuno Nec mortali captus forma Deſerit altam iupiter aulam Tu quoqꝫ terris altera iuno Soror auguſti coniunxqꝫ graues Uince dolores Octa. Iungentur ſęua ſyderibus freta Et ignis vndę. tartaro triſti polus Lux alma tenebris. roſcidę nocti dies. Quam cum ſcęleſti coniugis mente impia Uens noſtra ſemper fratris extincti memor Utinam nefandi principis dirum caput Obruere flammis celitum rector paret Qui ſępe terras fulmine infeſto quatit Menteſqꝫ noſtras ignibus terret ſacris

Octauia Nouiſqꝫ monſtris. vidimus cœlo iubar Ardens. cometem pandere infeſtam facem Qua plauſtra tardus noctis ęterne vicę Regit bootes frigido arctoo rigens En ipſe diro ſpiritu ſęui ducis Pollūitur ęther. gentibus clades nouas Pinantur aſtra quæ regit dux impius. Non tam ferum tiphœa neglecto ioue. Irata tellus edidit quondam parens Hęc grauior illo peſtis. hic hoſtis deum Hominumqꝫ: templis expulit ſuperos ſuis Ciueſqꝫ patria. ſpiritum fratri abſtulit Hauſit cruorem matris ⁊ lucem videt? Fruiturqꝫ vita noxiam atqꝫ animam trahit? Proch ſumme genitor tęla cur fruſtra iacis Inuicta totiens temere regali manu In tam nocentem dextra cur ceſſat tua Utinam ſuorum facinorum penas luat Nero diuo domicio genitus patre Orbis tirannus quem p̄mit turpi iugo Morumqꝫ vicijs nomen auguſtum inquinat Nutrix Indignus ille fateor eſt thalamis tuis Sed cede fatis atqꝫ fortunę tuę Alumna quęſo. neue violenti moue Iram mariti. forſitan vindex deus Exiſtit aliquis. lętus et veniet dies

Tragędia Nona Graui deorum noſtra iampridem domus Oc. Urgetur ira prima quam preſſit venus Furore miſerę diro genitricis meę Quę nupta demens nupſit inceſta face. Oblita noſtri couiugis legum immemor Ilo ſoluta crine ſuccincta anguibus Ultrix herīnis venit ad ſtigios thoros. Raptaſqꝫ thalamis ſanguine extinxit faces Incendit ira principis pectus truci Cedem in nefandam cecidit infœlix parens Heu noſtra ferro meqꝫ perpetuo obruit Extincta luctu cōiugem traxit ſuum Natumqꝫ ad vmbras prodidit lapſam domum Nu. Renouare luctus parce cum fletu pios Manes parentis ne ve ſollicita tuę Graues furoris quę ſui penas dedit ¶ Chorus Romanoꝝ Uę modo fama venit ad aures Utinam falſo credita perdat Fruſtra totiens iactata fidem Nec noua noſtri coniunx thalamos Principis intret teneatqꝫ ſuos Nupta penates claudia proles Edat partu pignora pacis Qua tranquillus gaudeat orbis. Seruetqꝫ decus roma ęternum b i

Octauia Fratris thalamos ſortita tenet Maxima iuno. ſoror auguſti Sociata thoris. cur a patria Pellitur aula. ſancta quid illi Prodeſt pietas diuuſqꝫ pater Quid virginitas caſtuſqꝫ pudor Nos quoqꝫ noſtri ſumus immemores Poſt fata ducis. cuius ſtirpem Prodimus ęuo ſuadente metu Uera priorum virtus quondam Romana fuit. verumqꝫ genus Partis in illis ſanguiſqꝫ viris Illi reges hac expulerant Urbe ſuperbos. vltiqꝫ tuos Sunt bene manes. virgo dextra Ceſa parentis. ne ſeruicium Pręmia victrix dira libido Patere graue et improba ferret Te quoqꝫ bellum triſte ſecutum eſt Mactata tua miſeranda manu Nata lucrecij ſtuptum ſęui Paſſa tiranni. dedit infandi Sceleris pœnas cum tarquinio Tullia coniunx. quę per cęſi Membra parentis egit ſęuos Imperia currus. laceroqꝫ ſęui

Tragędia Nona Uiolenta rogos nata negauit Hęc quoqꝫ nati videre nefas Sęcula magnum. cum tyrrhenum Rate ferali princeps captam Fraude parentem miſit in ęquor Properant placidos linquere portus Iuſſi nautę. reſonant remis Pulſata freta. fertur in altum Profecta ratis. quę reſoluto Robore labens preſſa dehiſcit Sorbetqꝫ mare. tollitur ingens Clamor ad aſtra cum fœmineo Mixtus planctu. mors ante oculos Dira vagatur. quęrit leti Sibi quiſqꝫ fugam alij lacerę Puppis tabulis hęrent nudi Fluctuſqꝫ ſecant. repetunt alij Litora nantes. multos mergunt Fata ꝓfundo. ſcindit veſtes Auguſta ſuas laceratqꝫ comas Rigat ⁊ mœſtis fletibus ora ¶ Poſtqͣꝫ ſpes eſt nulla ſalutis Ardens ira iam victa malis Hęc exclamat. mihi pro tanto Munere reddis pręmia nate Hac ſū fateor digna carina b ij

Octauia Quę te genui quę tibi lucem Atqꝫ imperium nomenqꝫ dedi Cęſaris amens exere vultus Acheronte tuos peniſqꝫ meis Paſcere coniunx ego cauſa tuę Miſeranda necis natoqꝫ tuo Funeris auctor en vt merui Ferar ad manes inhumata tuos Obruta ſęuis ęquoris vndis Feriunt fluctus ora loquentis Ruit in pelagus rurſumqꝫ ſalo Preſſa reſurgit pellit palmis Cogente metu fata et cedit Feſſa labori manſit tacitis In pectoribus ſpreta triſti Iam morte fides multi dn̄e Ferre auxilium pelago fractis Uiribus audent brachia. quāuis Lenta trahentem voce hortantur Manibuſqꝫ leuant quid tibi ſęui Fugiſſe maris profuit vndas Ferro es nati moritura tu Cuius facinus vix poſteritas Tarde ſemper ſęcula credent Furit ereptam pelagoqꝫ dolet Uiuere matrem impius ingena

Tragędia Nona Geminatqꝫ nefas. ruit ī miſerę Fata parētis. patiturqꝫ moram Sceleris nullam. miſſus ꝑagit Iuſſa ſatelles. reſerat dn̄ę Pectora ferro. cędis moriens Illa miniſtꝝ rogat infœlix Utero dirum cōdat vt enſem Hic eſt hic eſt fodiendus ait Ferro monſtꝝ qui tale tulit Poſt hanc vocem cum ſup̄mo Uixtam gemitu animam tandem Per fera triſtem vulnera reddit Uid me potēs fortuna fallaci mihi Seneca. Blandita vultū ſorte cōtentum mea Alte extuliſti grauius vt ruerem edita Receptus arce. totqꝫ ꝓſpicerem metus Melius latebam ꝓcul ab inuidię malis Remotus int̓ corſici rupes maris Ubi liber animꝰ ⁊ ſui iuris mihi Semꝑ vacabat ſtudia recolenti mea O quam iuuabat(quo nihil maius parens Natura genuit oꝑis īmenſi artifex) Cœlum intueri. ſolis ⁊ currus ſacros Mundiqꝫ motus. ſolis alt̓nas vices Orbemqꝫ phœbes aſtra quam cingūt vaga Lateqꝫ fulgens ętheris magni decus b iij

Octauia Qui ſeſe neſcit tantus in cęcum chaos Caſuꝝ iterum nūc adſit mūdo dies Sup̄mus ille qui p̄mat genꝰ impium Celi ruina rurſus vt ſtirpem nouam Generat renaſcens melior vt quondā tulit Iuuenis tenēte regna ſaturno poli Tunc illa ꝟgo numinis magni dea Iuſticia celo miſſa cum ſancta fide Terram regebat mitis humanum genus Non bella norant nō tubę fremitꝰ truces Nō arma gentes cingere aſſuerant ſuas Muris nec vrbes ꝑuiū cunctis iter Cōmunis vſus oīm reꝝ fuit Et ipſa tellus leta fecundys ſinue Pandebat vltro tam pijs fœlix parens Et tuta alumnis alia ſꝫ ſoboles nimis Cōſpecta mitis tercium ſolers genus Nouas ad artes extitit: ſanctum tamen Mox inquietum qd̓ ſequi curſu feras Auderet acres fluctibus tectos graues Extrahere piſces rethe vel calamo leui Decipere volucres crate vel calamo aut leui Tenere laqueo p̄mere ſubiectos iugo Tauros fęroces ⁊ vomere īmunem prius Sulcare terram leſaqꝫ fruges ſuas Intereor alte condidit ſacro ſinu

Tragędia. Nona Sꝫ in parentis viſcera intrauit ſuę Deterior ętas eruit ferrum graue Aurumqꝫ ſęuas mox ⁊ armauit manus Partita fines regna cōſtituit nouas Exſtruxit vrbes: tecta defendit ſuis Aliena telis: aut petit predę īminens Neglecta terra fugit ⁊ mores feros Hoīm ⁊ cruēta cęde pollutas manus Aſtrea ꝟgo ſydeꝝ magnum decus Cupido belli creuit atqꝫ auri fames Totum ꝑ orbem maximū exortum eſt malum Luxuria peſtis blanda cui vires dedit Roburqꝫ: longum tempꝰ atqꝫ error grauis Collecta vicia ꝑ tot ętates diu In nos redundāt ſęculo p̄mimur graui Quo ſcelera ręgnāt ſęuit impietas furens Turpi libido venere dominat̉ potens Luxuria victrix orbis immēſas opes Iam pridem auaris manibus vt ꝑdat rapit Sꝫ ecce greſſu fertur attōnito Nero Truciqꝫ vultū quid ferat mēte horrco ¶ Nero p̄fectꝰ ſenecā Nero laqͥtur p̄fecto Erage imperata mitte qui plauti mihi Silleqꝫ cęſi referat abſciſſum caput Iuſſa haud morabor caſtra cōfeſtim petam Nihil in ꝓpinquos temere cōſtitui decet p̄fectus

Octauia Iuſtum eſſe facile eſt cui caret pectus metu Magnū timoris remediū clemētia eſt Extinguere hoſtem maxima eſt ꝟtus ducis Seruare ciues maior eſt patrię patris Precipere mitem cōuenit pueris ſenem Regenda magis eſt feruidā adoleſcentia Aetate in hac ſatis eſſe cōſilij reor Ut facta ſuperi comprobent ſemꝑ tua Stulte verebor eſſe cum faciam deos Hoc plus verere ꝙ licet tm̄ tibi Fortuna noſtra cuncta ꝑmittit mihi Crede obſequēti parcius. leuis eſt dea Inertis eſt neſcire quid liceat ſibi Id facere laus eſt qd̓ decet nō qd̓ licet Calcat iacētē vulgꝰ Seneca īuiſum opprimit Ferrum tuet̉ principem Sene. meliꝰ fides ppli Decet timeri cęſarem Sene. at plus amari Metuāt neceſſe eſt Sene. qͥcqͥd exprimit̉ graue Iuſſiſqꝫ noſtris pareāt Seneca iuſte īpera Statuā ipſe Seneca. q̄ cōſenſus efficiat rata Deſpectꝰ enſis faciet Sene. hoc abſit nefas An paciar vltro ſanguinem noſtꝝ peri Inuitus ⁊ cōtemptus vt ſubito opprimar Exilia nō fregere ſummotos ꝓcul Plaucum atqꝫ ſillam. pertinax quoꝝ furor Armat miniſtros ſceleris in cędem meam

Tragędia Nona Abſentium cum maneat ⁊ ingens fauor In vrbe noſtra qui fouet ſpes exulum Tollantur hoſtes enſe ſuſpecti mihi Inuiſa coniunx pereat ⁊ carum ſibi Fratrem ſequatur: quicquid excelſum eſt cadat Pulcrum eminere eſt inter illuſtres viros ſe. Conſulere patrię parcere afflictis fera Cede abſtinere tempus atqꝫ irę dare Orbi quietem ſęculo pacem ſuo Hęc ſumma virtus petitur hac cœlum via Sic illę patrię primus auguſtus parens Complexus aſtra eſt colitur ⁊ templis deus Illum tamen fortuna iactauit diu Terra mariqꝫ per graues belli vices Hoſtes parentis donec oppreſſit ſui Tibi numen in cruenta ſuppreſſit ſuum Et dedit habenas imperij facili manu Nutuiqꝫ terras maria ſubiecit tuo Inuidia triſtis victo conſenſu pio Ceſſit ſenatus equiter accenſus fauor Plebiſqꝫ votum atqꝫ iudicium patrum eſt Tu pacis auctor generis humani arbiter Electus orbem ſapientia ſacra regis Patrięqꝫ parens quod nomen vt ſerues petit Suoſqꝫ ciues roma commendat tibi Dunus deorum eſt ipſaqꝫ ſeruit mihi Ne.

Octauia Roma et ſenatus. ꝙqꝫ ab inuitis preces Humileſqꝫ voces exprimit noſtri metus Seruare viros principi ⁊ patrię graues Claro tumentes genere quę dementia eſt Cum liceat vna voce ſuſpectos ſibi Mari iubere. brutus in cedem ducis A quo ſalutem tulerat armauit manus Inuictus acie. domitor gentium. ioui Aequatus altos ſępe per honorum gradus Ceſar nefando ciuium ſcelere concidit Quantum cruoris roma tunc vidit ſui Zacerata totiens. ille qui meruit pia Uirtute cetum diuus auguſtus viros Qꝭ interemit nobiles iuuenes ſenes Sparſit per orbem. cum ſuos mortis metu Fugerent penates. ⁊ trium ferrum ducum Tabula notante deditos triſti neci Expoſita roſtris capita cęſorum: patres Uidere meſti. flere nec licuit ſuos Non gemere. dira tabe polluto foro Stillante ſanie per putres vultus graui Nec finis hic cruoris aut cędis ſtetit Pauere volucres ⁊ feras ſęuas diu Triſtes philippi Hauſit ⁊ ſiculum mare Claſſes viroſqꝫ ſępe cedentes ſuos Concuſſus eſt orbis viribus magnis ducum

Tragędia Nona Snperatus acie puppibus nilum petit Fugę paratis. ipſe periturus breui Hauſit cruorem iuceſta romani ducis Egiptus iterum nunc leues vmbras tegit Illic ſepultum eſt impia geſtum diu Ciuile bellum. condidit tamen ſuos Iam feſſus enſes victor hebetatos feris Uulneribus. ⁊ continuit imperium metu Armis fideqꝫ militis tutus fuit Pietate nati factus eximia deus Poſt fata conſecratus ⁊ templis datus Nos quoqꝫ manebunt aſtra ſi ſęuo prior Enſe occuparo quicquid infeſtum eſt mihi Dignamqꝫ noſtra ſobole fundaro domum Impleuit aulam ſtirpe cęleſti tuam Ser Generara diuo claudię gentis decus Sortita fratris more iunonis thoros Inceſtu genitrix. detrahit generi fidem Ne. Animusqꝫ coniugis nunqͣꝫ iunctus mihi Teneris in annis haud ſatis clara eſt fides Se. Pudore victus cum tegit flammas amor Hoc equidem ⁊ ipſe credidi fruſtra diu NeManifeſta qͣꝫuis pectore inſaciabili Uultuqꝫ ſigna proderent odium mei Tandemqꝫ ardens ſtatuit vlciſci dolor Dignamqꝫ thalamis coniugem inueni meis

Octauia Genere atqꝫ forma victa cui cedat venus Iouisqꝫ coniunx ⁊ ferox armis dea Probitas fideſqꝫ coniugis mores. pudor ſe. Placeāt marito ſola perpetuo manent Subiecta nulli mentis atqꝫ animi bona Florem decoris ſinguli carpunt dies. Omnes in vnam contulit laudes deus ne. Talemqꝫ naſci fata voluerunt mihi Recedat a te temere ne credas amor ſe. Quem ſummouere fulminis dominus nequit ne. Cœli tirānum ſęua qui penetrat freta Ditiſqꝫ regna detrahit ſuperos polo Uoluerem eſſe amorem fingit īmitem deum ſe. Mortalis error armat ⁊ tęlis manus Arcuſqꝫ ſacros inſtruit ſęua face Genitumqꝫ credit venere vulcano ſatum Uis magna mentis blandus atqꝫ animi calor Amor ē inuēta gignitur luxu otio Nutritur inter lęta fortunę bona Quem ſi fouere atqꝫ alere deſiſtas cadit Breuiqꝫ vires perdit extinctus ſuas Hanc eſſe vitę maximam cauſam reor Per quam voluptas oritur interitu caret Cum ꝓcreet̉ ſemꝑ humanum genus Amore grato qui truces mulcet feras ne. Hic mihi iugales p̄ferat tedas deus

Tragędia Nona Iungatqꝫ noſtris igne popeam thoris Uix ſuſtinere poſſet hos thalamos dolor ſe. Uidere populi. ſancta nec pietas ſinet ne Prohibeor facere quod cunctis licet ſe Maiora ſemper populus a ſummo exigit Libet experiri viribus fractis meis ne: An cedat animis temere conceptus fauor Se Obſequere potius ciuibus placidus tuis ne Male imperatur cum regit vulgus duces Se Nihil impetrare cum valet iuſte dolet ne. Exprimere ius eſt ferro quod nequeūt preces Ne. Negare durum eſt Sene. principem cogi nefas Nero Permit tat ipſe Sene ſꝫ victum fama feret Nero Leuis atqꝫ varia Sene. ſit licet multos notat Nero Excelſa metuit Seneca nō minus carpit tamen Facile opprimet meritate diui patris ſe. Etas frangat coniugis ꝓbitas pudor ne: Deſiſte tandem iam grauis nimium mihi Inſtare. liceat facere quod Seneca improbat Et ipſe populi vota iam pridem moror Cum portet vtero pignus ⁊ partem mei Quin deſtinamꝰ ꝓximū thalamis diē ¶ Mater Neronis Ellure rupta tartaro greſſum extuli Stygiam cruenta deferens dextra facem Thalamis ſceleſtis. nubat his flammis modo c i

Octauīa Popea nato iuncta. quam vindex manus Dolorqꝫ mr̄is vertet ad triſtes rogos Manet int̓ vmbras impię cędis mihi Semꝑ memoria manibꝰ noſtris grauis Adhuc multis reddita ⁊ meritis meis Funeſta merces puppis ⁊ principiū impij Uox illa qua naufragia defleui mea Cormitum necem natiqꝫ crudele nefas Perempta ferro feda vulneribꝰ ſacros Intra penates ſpm̄ effudi grauem Erepta pelago ſanguine extinxi meo Nec odia nati. ſęuit in nomen ferus Matris tirannus. obrui meritum cupit Simulacra titulos deſtruit mortis metu Totum ꝑ orbem. quem dedit poenam in meam Puero regendum noſter infœlix amor Extinctus vmbras agitat infeſtus meas Flammiſqꝫ vultus noxios cōiunx petit Inſtat minatur imputat fatum mihi Tumulumqꝫ vlciſci poſcit auctorem necis Iam ꝑ te dabit̉ tempꝰ haud longū puto Ultrix erinnys impio dignum parat Letum tiranno. verbera ⁊ turpem fugam Pœnasqꝫ quis ⁊ tantali vincat ſitim Dirum laborem ſi ſiphi titij alitem Yxioniſqꝫ membra rapiētem rotam

Tragędia Nuna Licet extruat marmoribꝰ atqꝫ auro tegat Superbus aulam. limen armatę ducis Seruēt cohortes. mittat immēſas opes Exhauſtus orbis. ſupplices dextram petant Parthi cruentam: regna diuitias ferant Ueniet dies tempuſqꝫ quo reddat ſuis Animam nocentem ſceleribꝰ iugulum hoſtibus Deſertus ⁊ deſtructus ac cunctis egens Heu quo labor quo vota ceciderūt mea Quo te furor ꝓuexit attonitum tuus Et fata nate cadat vt tantis malis Genitricis ira q̄ tuo ſcelere occidit Utinam anteqͣꝫ ꝑuulū in lucem dedi Aluiqꝫ: ſęuę noſtra laceraſſent ferę Uiſcera: ſiue vllo ſcelere ſiue ſenſu innocens Deus occidiſſes iunctus atqꝫ hęrens mihi Semꝑ quietam cerneres ſedem inferum Proauos patreſqꝫ noīs magni viros Quos nunc pudor luctuſqꝫ ꝑpetuus manet Ex te nefande meqꝫ q̄ talem tuli Non tegere ceſſo tartaro vultus meos Nouerca cōiunx mater infœlix meis ¶ Octauia Arcite lachrymis vrbis feſto Lętoqꝫ die ne tantus amor Noſtriqꝫ fauor principis acres c ij

Octauia Suſcitet iras. vobisqꝫ ego ſim Cauſa malorum. non hoc primum Pectora vulnus mea ſenſerunt Grauiora tuli. dabit hic noſtris Finem curis vel mortē dies Non ego ſęui cernere cogor Coniugis ora Non inuiſos intrare mihi thalamos famulę Soror auguſti non vxor ero Abſint tantum triſtes pœnę Letiqꝫ metus Socerum diri miſeranda viri Potes hęc demens ſperare memor Hos ad thalamos ſeruata diu Uictima tandem. funeſta cades Sed quid patrios ſępe penates Reſpicis vdis confuſa genis Propera tectis efferre gradus Linque contēntam principis aulam En illuxit ſuſpecta diu Fama totiens iactata dies Ceſſit thalamis claudia diri Pulſa neronis. quos iam victrix Popea tenet. ceſſat pietas Dum noſtra. graui compreſſa metu Segnisqꝫ dolor. vbi romani

Tragędia Nona Uis eſt populi? fregit claros Quę ſępe duces. dedit inuitę Leges patrię. faſces dignis Ciuibus olim. iuſſit bellum Pacemqꝫ. feras gentes domuit Captos reges carcere clauſit Grauis en oculis vndiqꝫ noſtris Iam pompeę fulget ymago Iuncta neroni Affigat humo violenta manus Similes nimium vultus dominę Ipſamqꝫ thoris detrahat altis Petat infœlix mox ⁊ flammis Tęliſqꝫ feris principis aulam ¶ Nutrix popea Uo trepida greſſum cōiugis thalamis tui Effers alumna? quo ꝟe ſecretū petis Turbata vultu? cur genę fletu madēt Certe petitꝰ precibus ⁊ votis dies Noſtris refulſit. cęſari iuncta es tuo Tęda iugali. quem tuus cœrpit decor Et culpa ſenecę tradidit iunctum tibi Genitrix maximū munere venus O qualis. altos quāta p̄ſſiſti thoros Reſidēs in aula. vidit attonitus tuam Formam ſenatus. thura cum ſuperis dares c ij

Octauia Sacraſqꝫ grato ſpargeres aras mero Uelata ſummū flammeo tenui caput Et ipſe lateri iunctus atqꝫ hęrens tuo Sublimis inter ciuiū lęta agmina Inceſſit habitu atqꝫ lęticiam gerēs Princeps ſuꝑbo. talis emerſam freto Spumāte peleus cōiugem accepit thetim Quoꝝ thoros celebraſſe cęleſtes ferūt Pelagiqꝫ numen omne cōſenſu pari Quę ſubita vultꝰ cauſa mutauit tuos? Quid pallor iſte quid ferāt lachryme doce Cōfuſa triſti ꝓxime noctis metu Popea Uiſuqꝫ nutrix mēte turbata feror Defecta ſenſu. lęta nam poſtqͣꝫ dies Sideribꝰ atris ceſſit ⁊ nocti polus Inter neronis iuncta cōplexus mei Somno reſoluor. nec diu placida frui Quiete licuit. viſa nam thalamos meos Celebrare turba eſt meſta reſolutis comis Matres latinę flebiles planctus dabāt. Inter tubaꝝ ſępe terribilem ſonum Sparſam cruore cōiugis genitrix mei Uultu minaci ſęuam quatiebat facem Quam dum ſequor coacta pn̄ti metu Subducta ſubito patuit ingenti mihi Tellus hyatu lata quo p̄ceps thoros

Tragędia Nona Cerno iugales pariter ⁊ miror meos In quibꝰ reſedi feſſa veniētem intueor Comitāte turba cōiugem qd̓ meum Natumqꝫ ꝓperat petere cōplexus meos Priſtinos. ⁊ intermiſſa libare oſcula Irrupit intra tecta cum trepidꝰ mēa Enſemqꝫ iugulo cōdidit ſęuum nero Tandem quietem magnꝰ excuſſit timor Quam nūc fides pietaſqꝫ ꝓduxit tua Heu quid minant̉ infeꝝ manes mihi Aut quem canorem cōiugis vidi mei Nu Quęcūqꝫ mentis agitat infeſtus vigor Ea quietem ſacer z archanus refert Ueloxqꝫ ſenſus. cōiugem thalamos rogos Uidiſſe te miraris amplexū noui Hęrens mariti. ſꝫ mouent lęto die Pulſata manu pectora ⁊ fuſę comę Octauię diſſidia planxerūt ſacros Inter penates fratris ⁊ patrium larē. Fax illa quam ſecuta es anguſtæmanu Pręlata claꝝ nomen inuidia tibi Partum ominat̉. infeꝝ ſedes thoros Stabiles futuros ſpondet ęternę domus Iugulo enſem cōdidit princeps tuus Bella haud mouebit pace. ſꝫ ferrum teget Recollige animū recipe lęticiam p̄cor

Octauia Timore pulſo redde te thalamis tuis Delubra ⁊ aras petere cōſtitui ſacras Cęſis litare victimis numen deum Ut expient̉ noctis ⁊ ſomni minę Terrorqꝫ in hoſtes redeat attonitos meos Et vota ꝓ me ſuſcipe ⁊ p̄cibus ꝑijs Superos adora maneat vt pn̄s metus ¶ Chorus I vera loquox fama tonantis Furta ⁊ gratos narrat amores Quem modo ledę p̄ſſiſſe ſinum Tectum plumis penniſqꝫ ferunt Modo ꝑ fluctus raptam europam Taurum tergo portaſſe trucem Quę regit ⁊ nūc deſerit aſtra Petet amplexus popea tuos Quos ⁊ ledę p̄ferre poteſt Et tibi quondam cui mirāti Fuluo dane fulſit in auro Formam ſparte iactet alumnę Licet ⁊ ꝑhrygius pͥmia paſtor Uincet vultus hęc tyndaridos Qui mouerūt horrida bella Frigięqꝫ ſolo regna dedere Sed quis greſſu ruit attonito Aut quid pectore portat anhelo

Tragędia Nona ¶ Nuncius. Uicūqꝫ tectis miles exultat ducis Defendat aulam cui furor populi imminet Trepidi cohortes ecce p̄fecti trahunt Pręſidia ad vrbis victa. nec cedit metu Concępta rabies temere ſꝫ vires capit Chorus Quid iſte mentes agitat attonitas furor Nun Octauię furore percuſſa agmina Efferata per nefas ingens ruūt Cho. Quid auſa facere quo ve conſilio doce? nun. Reddere penates claudie diuę parant Cho. Thorosqꝫ fratris debitam partem imperi Nun. Quos iam tenet popeia cōcordi fide Hic vrit animos pertinax nimium furor Et in furorem temere p̄cipites agit Quęcūqꝫ claro marmore effigies ſtetit Aut ara fulgens ora popeę gerens Afflicta vulgi manibus ⁊ ſęuo iacet Euerſa ferro. membra per partes trahunt Diducta laqueis. obruūt turpi diu Calcata cœno: verba cōueniunt feris Immixta factis: quę timor recipit meus Sepire flammis principis ſedem parant Populi niſi irę coniugem reddat nouam Reddat penates claudię victus ſuos Ut noſcat ipſe ciuium motus mea

Octauia Uoce. haud morabor iuſſa p̄fecti exequi ¶ Chorus. ¶ Quid fera fruſtra bella monetis Inuicta gerit tela cupido Flammis veſtros obruet ignes Quis extinxit fulmina ſępe Captumqꝫ iouem cœlo traxit Lęſi triſtes dabitis pœnas Sanguine veſtro Non eſt patiens feruidus irę Faciliſqꝫ regi. ille ferocem Iuſſit achillem pulſare liram Fregit danaos fregit atridem Regna euertit priami. claras Diruit vrbes Et nūc animꝰ quid ferat horret Uis īmitis violēta dei lenta nimiū militis noſtri manꝰ Nero Et ira patiēs poſt tm̄ nefas mea Quid non cruor ciuilis accenſas faces Funeſta roma q̄ viros tales tulit Extinguit in nos. cęde nec populi madet Admiſſa ſꝫ iam morte puniri paꝝ eſt Grauiora meruit impium plebis ſcelus Et illa cui me ciuium ſubicit furor Suſpecta cōiunx ⁊ ſoror ſemꝑ mihi

Tragędia Nona Tandem dolori ſpm̄ reddat meo Iramqꝫ noſtram ſangnine extinguat ſuo Mox tecta flammis cōcidāt vrbis meis Ignis ruinę noxium populum p̄mant Turpiſqꝫ ęgeſtas ſęua cum luctu fames Exultat ingens ſęculi noſtri bonis Corrupta turba. nec capit clementiam Ingrata noſtram. ferre nec pacem poteſt Sꝫ inquieta rapit̉. hinc audacia Hinc temeritate fert̉ in p̄ceps ſua Malis domanda eſt ⁊ graui ſemꝑ iugo Pręmenda. ne qͥd ſimile teptare audeat Cōtraqꝫ ſanctos cōiugis vultus meę Attollerę oculos. fracta ꝑ poenas Metu parere diſcet principis nutu ſui Sꝫ adeſſe cerno rara quem pietas virum Fideſqꝫ caſtris nota p̄poſuit meis ¶ Pręfectus Nero ¶ Populi furorem cede paucoꝝ diu p̄. Qui reſtiterūt temere comp̄ſſum affero Et hoc ſat eſt: ſic miles audiſti ducem Ne. Compeſcis. hęc vindicta dabit̉ mihi Cecidere metus impio ferro duces p̄. Quid illa turba petere q̄ flāmis meos ne. Auſa eſt penates. principi legem dare Abſtrahere noſtris cōiugem caram thoris

Octauia Uiolare quātum licuit inceſta manu Et voce dira. debita poena vacat Pœnam dolor cōſtituet in ciues tuos: p̄. Conſtituet ętas nulla quam fame eximet Ne. Qua temꝑet nos ira nō noſter timor p̄. Iram expectabit prima q̄ meruit meam ne. Quam poſcat ede noſtra ne ꝑcat manus p̄. Cedem ſororis poſcit ⁊ dirum caput (nc. Horrore victum trepidus aſtrinxit rigor p̄. Parere dubitas; ne. Cur meam damnas fidem p̄. Qꝭ pacis hoſti ne Fœmina hoc nomen capit Si ſcelera cœpit ne. Eſt ne qui ſortem arguat? p̄fectꝰ Populi furor ne Quis regere dementes valet? p̄. Qui cōcitare potuit ne Haud quenqͣꝫ reor p̄. Mulier. dedit natura cui ꝓnum malo ne. Animū ad nocēdum pectus inſtructum dolis Sꝫ vim negauit vt ne inexpugnabilis Eſſet. ſꝫ ęgras frāgeret vires timor Uel pœena. quę tam ſera damnatam p̄mit Diu nocentem. tolle cōſilium ac p̄ces Et imperata perage. deuectam ratę

Tragedia Nona Procul in remotum litus interimi iube Tandem vt reſidat pectoris noſtri tumor ¶ Chorus octauia Funeſtus multis populi Diruſqꝫ fauor qui cum flatu Uela ſecundo ratis impleuit Uexitqꝫ procul languidus idem Deſerit alto ſęuoqꝫ mari Fleuit gnatos miſeranda parens Perdidit ingens quos plebis amor Nimiuſqꝫ fauor genere illuſtres Pietate fide lingua claros Pectore fortes legibus acres ¶ Te quoqꝫ leuis ſimili leto Fortunā dedit quam neqꝫ faſces Texere ſui nec tecta domus Plura referre prohibet pręſens Exempla dolor. modo cui patriam Reddere ciues aulam et fratris Uoluere thoros. nunc ad pœnam Letumqꝫ trahi flentem miſeram Cernere poſſunt. bene paupertas Humili tecto contenta latet Quatiunt altas ſepe procellę Aut euertit fortuna domus ¶ Quo me trahitis quodve tirannus Octauia d i

Octauia Aut exilium regina iubet Si mihi vitam fracta remittit Tot iam noſtris euicta malis Si cęde mea cumulare parat Auctus noſtros. inuidet etiam Cur in patria mihi ſęua mori Sed iam ſpes eſt nulla ſalutis Fratris cerno miſeranda ratem Hęc eſt cuius vecta carina Quondam genitrix. nunc ⁊ thalamis Expulſa ſoror miſeranda vehar Nullum pietas nunc numen habet Nec ſunt ſuperi. regnat mundo Triſtis erinnys Quę mea digne deflere poteſt Mala. quę lachrymis noſtris queſtus Reddet aedon. cuius pennas Utinam miſerę mihi fata darent Fugerem luctus ablata meos Penna volucri. ꝓcul ⁊ cetus Hominum triſtes. cędemqꝫ feram Sola in vacuo nemore ⁊ tenui Ramo pendens quęrulo poſſem Gutture inœrſtum fundere murmur Regitur fatis mortale genus Nec ſibi quiſquam ſpondere poteſt

Tragędia Nona Firmum ⁊ ſtabile quem per caſus Uoluit varios ſemper nobis Metuenda dies. animum firment Exempla tuum tam multa domus Quę veſtra tulit. quid ſęuior eſt Fortuna tibi tu mihi primum Tot natorum memoranda parens Nata agrippe nurus auguſti Cęſaris vxor cuius nomen Clarum toto fulſit in orbe Utero totiens enixa graui Pignora pacis. mox exilium Uerbera: ſęuas paſſa catenas Funera: luctus: tandem letum Cruciata diij. fœlix thalamis Liuia druſi natiſqꝫ ferum Ruit in facinus poenamqꝫ ſuam Iulia matris fata ſecuta eſt Poſt longa tamen tempora. ferro Cęſa eſt qͣꝫuis crimine nullo Quid non potuit quondam genitrix Tua? quę rexit principis aulam Cara marito partuqꝫ potens Eadem famulo ſubiecta ſuo Cecidit diri militis enſe Quid cui licut regnum in cœlum d ij

Octauia Sperare parens tanta neronis Non funeſta violata manu Remigis ante. mox et ferro Lacerata. diu ſeui iacuit Uictima nati Octauia De quoqꝫ triſtes mittet ad vmbras Ferus ⁊ manes ecce tirannus Quid iam fruſtra miſeranda moror Rapite ad letum quis ius in nos Fortuna dedit teſtor ſuperos Quid agis demens. parce precari (Quis inuiſa es) mimena diuū Tartara teſtor ęrebiqꝫ deos Scelerum vltrices ⁊ te genitor Dignum tali morte et pena Non inuiſa eſt mors iſta mihi Armate ratem datę vela fretis Uentiſqꝫ petat puppis rector Tandem pharię littora terrę Chorus ¶ Leues aure zephiriqꝫ leues Tectam quondam nubę ętherea Qui vexiſtis raptam ſęuę Uirgīs aris iphigeniam Hanc quoqꝫ triſti procul a pœna Portate precor templa ad triuię Urbe eſt noſtra mitior aulis

Et maurorum barbara tellus Hoſpitis illic cede litatur Numen ſuperum Ciuis gaudet roma cruore ¶ Explicit Nona Ttragędia. ſenecę