liiipL
TB
1275.
247
Aus einer andern Handschrift der k. k. Bibliothek in Wien, class. philolog. num. 61, fol. 45, p. 2 theilt Herr-gott die folgenden Varianten mit: 1) Überschrift: Imperator principibus commendat provinciam, cujus regimen cui-dam committit, cui mandat öbediri. 2) perurgemur. 3) generosum. 4) in quo gratete dulcedinis poma
gratiosa conparat et decerpit. 5) gaudet regio. 6) et pervigili praesidentis industria. 7) illustrem G. co-
mitem talem. 8) et ad salutaria dirigatur. 9) apieibus roborati. 10) idem sit velut os ex ossibus.
11) de carne nosira. 12) pro eonstanti scientes.
Ein Druck in Kollarii Analecta monuinentor. Vindobonens. I, 1114 enthalt die Aufschrift: Egregiiset prudentibus viris, viarchionibus, comitibus, nobilibus, capüaneis, civitatum potestatibus ancianis et populis universisper Romaniolam et Maritimam constitutis salutem et benignam voluntatem, und folgende Varianten: a) et taniosb) peragimus c) Bomana d) maxima e) sinceram f) constantiae frUctum g) Heinricum comitem de Fürstenberg*et consanguineum nostrum h) ducatu et i) et salutari solio k) praesentibus nostrae serenitatis armati 1) de carnenostra in) novit remunerare n) scientes o) Signum, quod.
Einen mit Herrgotts Varianten nahezu übereinstimmenden Abdruck gibt Bärwald, Das Baumgarten-berger Formelbuch, 287 (Fontes rer. Austriacar. IT. Abthlg., Bd. 25, 1866), wo darauf hingewiesen wird, dassdiesem Briefe als Schema das Schreiben zu Grunde liegt, mit dem Kaiser Friedrich II. seinen Sohn Friedrichvon Antiochia zum Statthalter in Florenz einsetzt (Petr. de Vin. 3, 9. Cod. Berolin. Ms. lat. fol. 188, fol. 87).
Obwohl die Möglichkeit derartiger Benützung älterer Vorlagen auch bei echten Urkunden nicht vonder Hand zu weisen ist, bleibt doch gegenüber diesem und den beiden folgenden Documenten der Verdachtnicht ausgeschlossen, dass nur Stilproben in ihnen vorliegen. Die echten Urkunden, in denen Graf Heinrichvon Fürstenberg als königlicher .Gesandter in Italien genannt wird, (Nr. 502, 507, 507 a , 513) erwähnen nichtsvon seiner Würde als Bector der Bomagna und Maritima.
-
(1215, c. Juli — Sept.)
504. König Rudolf zeigt einem italienischen Fürsten die Ernennung des Grafen Heinrich von
Fürstenberg zum Rector der Romagna an.
Ex parte praeclaruit fidei tuae stremiitas, quia Romanum imperium incessanteramplecteris et ad clecus et decorem ipsius magnificis titulis ampliandum intrepidemilitas , inter alios ejus indefessos athletas et imperterritos pugiles gloriose coruscans.Hoc equidem inter caetera tua magnalia regiae majestati gratissima valde nobis gra-tanter apparuit, valde votis nostris applausit, quod legatorum nostrorum adventupraecognito, mox de hostibus, quos obsidio circulata potenter ambierat, signa retra-xisti victricia, parcens eis ob nostram reverentiam nominis et honoris, quos tuo defacili potuisses imperio triumphaliter subdidisse. Super quo denique tibi ad gratesuberrimas inclinantes et fidei tuae praestantiam diguo laudum praeconio commen-dantes, invariabili mente coneepimus, te et tuos largifluis beneficentiae nostrae donisattollere et honoribus congruis ampliare. Porro, quia de tui fidelitate consilii subfide tuae" prornissionis tuique favoris illustrem H. comitem de Fürstenberg, consan-guineum nostrum charissimum, regioni Romaniolae et maritimae praefeeimus in rec-torem, sinceritatem tuam affectu plenissimo duximus deprecandam, quatenus ei fer-