Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
100v
Einzelbild herunterladen
 

De cura vlcerumFen.IIII.

ſemper remanent tn̄ depreſſa īferius labia vulneris circūſtātia que debēt vniri: vnde qꝛ inferius depͥmunt̉ nonpōt fieri conſolidatio ⁊ vnitio inter ea niſi ẜm cōcauitatē⁊ depreſſionē. Et hec ꝗdem maxime apparet qn̄ particula oſſis que eleuat̉ ē ſenſibilis quantitatis: ⁊ maxime heccōtingunt qn̄ ſic eleuatur particula ꝙ os vſqꝫ ad ꝓfundūeleuat̉ ita ꝙ remanet ꝑforatū ex ꝑte vtraqꝫ ſicut apparetin vulneribus cranei qn̄ ex ipſis aufertur aliqua particula oſſis ſic ꝙ detegat̉ dura mater: tūc .n. in eis maxime accidūt cicatrices cōcaue fieri: cōuenit etiā ꝙ hec ꝓfunditas ⁊ cōcauitas in cicatrice dlus apparet in proceſſu poſtcōſolidatoneꝫ qͣꝫ in pͥmis: ꝓpterea qꝛ pͥorus ſarcoydeꝫ ꝗgenerat̉ in loco oſſis deperditi tēpore ꝓcedente exiccatur cū pͥmo eēt mollis ⁊ tener: ẜm qd̓ dicit Gal̓. in tegni. ⁊ꝓ tāto: qꝛ iſte pͥorus tēpore ꝓcedēte exiccatur: ad exiccationem aūt ſuā minuitur tumor: hinc ē ꝙ tunc manifeſtiorapparet depreſſio: ⁊ ex his apparet ſubtiliter intuenti ſolutio ad predicta. Deinde cum dicit. Et vlcera quidem melancolica non ſanantur niſi ab eis auferat̉ tota eorum corruptio vſqꝫ ad carnem ⁊ oſſa ſana. Quia oſtēderat in gn̓ali in ꝗbꝰ vlceribus poſt cōſolidationem perfectā remanet cicatrix cōcaua: hic exdrimit aliqua in ſpāli ex illi vlceribꝰ: ⁊ dicit ꝙ vlcera melancolicanon ſanātur ⁊c̄. Aui. vult dicere ꝙ vlcera melācolica vident̉ eē ex vlceribus talibꝰ in ꝗbus neceſſe ē auferre plurimā ſub̓am: ita ēt ꝙ auferatur particula oſſis que eſt ibicorrupta vſqꝫquo perueniamus ad oſſa ſana. Et qꝛ aliternon ſanātur: idcirco in talibꝰ remanet poſt cōſolidationēcicatrix concaua ⁊ depreſſa. Intelligo autem hic per vlcera melancolica non vlcera quecunqꝫ facta a melancolia: ſed vlcera melancolica hic intelliguntur que carneꝫhabent ſclirotizatam ⁊ induratam vſqꝫ ad os. In talibusenim vlceribus caro illa rectificari non poteſt: īmo oportet eam abſcindere: ſicut etiam quādo labia vlceris ſuntvehemēter īdurata oportet ex toto ea abſcīdere: ita ēt qn̄caro vſqꝫ ad os tota ē ſclirotizata opꝫ eaꝫ ex toto abſcindere: ⁊ qꝛ hoc non accidit fleri ī carne vſqꝫ ad os ꝗn etiaꝫin oſſe ſit aliqua corruptio qd̓ ſupponit̉ illi carniˢ īmediate pro tanto ēt auferre oportet ex illo quouſqꝫ veniamusad partem ſanam. Deinde cum dicit.Et cauſe bue cum accidūt corrumpūtvlcera ſunt debilitas virtutis membri:quare recipiunt omneꝫ materiam: ⁊ malitia complexiōis membri: ⁊ malitia eiquod aduenit ei de ſanguine: aut in qualitate: aut in quantitate. In qualitate vero plurimum eius eſt propter malitiamcomplexionis epatis ⁊ color eſt in eo decliuis ad albedinem plumbeaꝫ: aut citrinitatem: aut propter ſplenem ⁊ eſt colorad nigredinem ⁊ alterationem decliuis⁊ lentiginoſitatem: quare eſt cum eo malitia omnium humorum in corpore. Ethuiuſmodi quidem preter hoc ꝙ ex ip̄onon acquiritur quod conuertatur in carnem nocet per illud quod cōuertitur adipſum de ſuperfluitatibus. In quantitate vero quia additur aut diminuit̉: qua

re non inuenitur cuꝫ quo caro vlceris generetur. Et eſt vlcus clarum mundumproperans ad eſcaram: ⁊ naſcitur ſi ē corpus mundum pauci ſanguinis. In parte iſta poſtqꝫ Aui. poſuit diuerſitates que fiunt īvlceribus reddit cau az quorundā accidētiū cōtingentium in ꝗbuſdam illoꝝ: ⁊ in his ipſe oſtēdit cauſas difficilis ſanatiōis vlcerum: ⁊ reducit illas cauſas ad ordinem⁊ ad quorūdam ſummam: vt oſtēdat in genere quot ſuntcauſe vtplurimū ꝓpter quas vlcera ꝓhibentur a cōſolidatiōe que difficilis ſanatiōis exiſtunt. Et diuidit̉ i duasPrimo ipſe enumerat cauſas que ſumunt̉ ex parte eoꝝque ſunt ſicut ꝓhibitio cōſolidatiōis vlcerum quādo cotingit ꝙ ille cauſe corrumpunt̉. ſecūdo cōnumnerat cauſas que ſumunt̉ ex parte mēbroꝝ vel accidētiū que componunt̉ cum vlcere rōne quoꝝ prohibetur vlcus ſanari:qꝛ ſine curatiōe illoꝝ vlcus ſanari nō pōt. ſecūda ibi. Auteſt ꝓpter oſtrachoſitatē que accidit. Circa pͥmā partē ītellige ꝙ lꝫ diſtinguat debilitatē membri a mala cōplexiōetamen iſta cauſa ad illam reducitur: propterea: quia debilitas virtutis non niſi ex malitia complexionis accidit.Eſt tamen differentia quantum ad hoc ꝙ Aui. per debilitatem membri intelligit complexionem malam que ēin membro propter quaꝫ debilitatur virtus expulſiua ſicꝙ nullum ſuperfluum ad ipſum tranſmiſſum poteſt expellere: ſed quodcunqꝫ recipit: per malitiam autem cōplexionis intelligit malitiam complexionis ẜm ꝙ ex ip̄aacerdit virtutem attractiuam in membro debilitari: vnde non poteſt ex ſanguine generare carnem bonam ī vlcere. Sic ergo vtraqꝫ iſtarum reducitur ad eandem cauſam generalem: puta ad malitiam complexionis: lꝫ ī ſpeciali referatur ad cauſam diuerſam. Et propterea poſſimus dicere ꝙ cauſe difficilis ſanationis vlcerum que ſumuntur ratione eorum que faciunt ad conſolidationemvlceris ſunt in genere duo ẜm ꝙ duo concurrunt ad ſanationem eorum: vtputa complexio que eſt ſicut agenscum ſit inſtrumentum virtutis: ⁊ ſanguis qui eſt materia.Et ideo. cauſe que ſummūtur ex parte iſtoruꝫ: aut erit mala complexio exiſtens in membro vlcerato. aut erit malitia ſanguinis qui peruenit ad membrum. Sanguis autēpeccare poteſt dupliciter: vel in qͣli vel in quanto: vtrūqꝫenim peccatum impedit conſolidationem eius. Id autēpeccatum in quanto in genere eſt duplex: aut quia ſuperfluit: aut quia eſt diminutus: vnde non eſt in vlcere materia ex qua generetur caro in ipſo: ⁊ hoc eſt quod vult dicere. Auicen. licꝫ ipſe intermiſceat alia verba que ſūt manifeſta. Id autem verbum quod ſubdit Auicē. in iſta particula circa finem: ⁊ eſt vlcus clarum mundum preparāseſcaram: ⁊ naſcitur fi eſt corpus mundum: debet ſic exponi: vult enim dicere Auicen. ꝙ quando cauſa in prohibitione conſolidationis vſceris eſt diminutio ſanguinis q̄ad vlcus profluit: tu cum ignoras vtrum corpus ſit mundum in ſe habens paucum ſanguinem: tunc cognoſces exiſto ꝙ videbis vlcus clarum: ⁊ mundum ſcꝫ a virulētia⁊ ſordicie preparans ad cicatricem: quando enim ſic eſt⁊ tamen non conſolidatur non eſt alia cauſa: niſi quia incorpore iſtius aqundat paucus ſanguis ille tamen ē bonus: quia ſi ille eſſet malus ſanguis iam perueniēs ad vlcus generaret ſordiciem: aut virulentiaꝫ in ipſo: vnde vlcus illud non eſſet clarum ⁊ mundū: ⁊ hoc eſt quod vultdicere Aui. ⁊ maſtica bene verba Aui. ⁊ non expectes ꝙtibi vnumquodqꝫ exponatur. Deinde cum dicit. Aut eſt propter oſtrachoſitatem queaccidit parieti eiꝰ ⁊ margini ipſiꝰ aūt ꝓpter dilatationē venarū que adueniunt