De cura.III.Fen
yſopo humida ⁊ radice cūcumeris aſi. ⁊radice ſanguinis dragagan. ⁊ emplaſtrūGal. cum oleo de kerua abſqꝫ cera ⁊ proprie quando ſoluitur hoc emplaſtrū inoleo. ⁊ ſimiliter emplaſtrū didimos ⁊ emplaſtra baſilicon: ⁊ de bonis ī hoc eſt medicamen de lapide marchaſite cum āmoniaco qd̓ deſuꝑ ponat̉ donec cadat ꝑ ſe.¶ Ponit in ſpāli medicinas maturatiuas: ⁊ ponit Auicē.plures medicinas ⁊ plura emplaſtra maturatiua: quoꝝquedā ꝯueniūt plus in maturatiōe exituraꝝ cal̓arū: ⁊ q̄ſunt ex humoribꝰ ſubtilibꝰ: quedā ꝯueniūt plus exiturisq̄ ſunt ex humoribꝰ groſſis ⁊ viſcoſis: qꝛ emplaſtra queſunt magis calida: ⁊ plus inciſiua ⁊ magis ſicca cōpetuntexituris cal̓is. Et iō bene dicit Aui. Et de illis ſūt in pͥmisgradibus: embroca eſt cū aqua tepida: ⁊ hoc eſt dicere dematuratiuis q̄ ſunt in pͥmo gradu cal̓itatis: qꝛ quaſi ſunttꝑate calida ſicut embroca cum aqua tepida: ⁊ ſi ponituribi oleū: tūc erit melius ⁊ fiat viſcoſa ⁊ cōglutinatiua: ⁊ iōtale maturatiuū ⁊ ſimile huic competit plus apoſtematibus calidis. ¶ Et emplaſtratio cū farina tritici: ſupple cocta in aqua ⁊ oleo: ⁊ oportet ꝙ iſtud emplaſtrū ſi debeatadmīſtrari in apoſtematibꝰ calidis coquat̉ decoctiōe temperata: vt dicit Serap̄. ꝙ ſi coqueret̉ multū: tūc eſt ſiccū:⁊ tūc eſt plus ꝯueniēs apoſtematibꝰ frīdis: quoꝝ maturatio eſt difficilis. Unde emplaſtrū qd̓ cōuenit apoſtematibꝰ calidis: vt dicit Sarap̄. debet eſſe decoctū decoctiōepauca. Et iſtud qd̓ cōuenit frigidis debet eſſe decoctumdecoctione multa. Et vt dicit Serapio. per hoc qd̓ dicodecoctiōe pauca ītelligo ꝙ emplaſtrū bulierit ſolū. Iterū etiā ſi iſtud emplaſtrū debet cōuenire ap̄atibus cal̓isoportet vt ibi ponat̉ parum de oleo. Nam emplaſtrū inquo eſt de oleo ſatis: vt dic̄ Serapio cōuenit ap̄atibus frigidis: quoꝝ maturatio eſt difficilis. Et in quo eſt oleumpaucū ꝯuenit ap̄atibus ebulientibꝰ: aut ordei .i. aut emplaſtrū ex farina ordei cocta cū aqua ⁊ oleo: ⁊ illud emplaſtrū plus ꝯuenit ap̄atibus multū calidis: qꝛ farina ordei eſt minus cal̓a qͣꝫ farina tritici. Et triticū maſticatumeſt melius in hoc .ſ. ad maturādū ⁊ ſpāl̓r furūculos: ⁊ effmelius .ſ. qͣꝫ farina tritici: qꝛ vt dicit Aui. in pͥmo li. Res q̄maſticat̉ recipit aliquā ꝯuerſionē a ſua cōpl̓one verſusnaͣm ⁊ ſil̓itudinē ip̄oꝝ mēbroꝝ: ⁊ iō dic̄ ibi ꝙ triticū maſticatū oꝑatiue ī nūeratiōe furūculoꝝ ⁊ exiture iſtd̓ qd̓ nōoꝑat̉ triticū cū aqͣ neqꝫ iſtd̓ qd̓ coꝗt̉ cū aqͣ qꝛ triticū maſticatū rōne caloris quē acꝗrit ex maſticatiōe plus ꝯuenit adgenerandū ſaniē qͣꝫ farina tritici cocta cū aqua. Et paniscum pice: aut cera illud emplaſtrū plus cōuenit apoſtematibus que ſunt tarde maturationis. Nam cū dicit Serapio empl̓m qd̓ ſumitur ex pane cōuenit apoſtematibꝰque nō maturant̉ niſi in longo tꝑe: qꝛ in pane eſt ſal fermentū: ⁊ empl̓m qd̓ accipit̉ ex farina ꝯuenit calidioribꝰap̄atibꝰ: eo ꝙ nō eſt ita cal̓m ⁊ deſiccatiuū. Et ſic̄ dcm̄ eſtde iſtis empl̓is ſpāl̓r: ita ēt ẜm iſtū modū reſpicias ī alijsempl̓is: q̄ Aui. ponit. qꝛ q̄dā cōpetūt ap̄atibꝰ magis cal̓isquedam autē apoſtematibus minus frigidis ẜm ꝙ illaempl̓a īgrediūt̉ medicīe magis cal̓e ⁊ minꝰ calide: nā vniuerſaliter medicina maturatiua debet accipi per reſpectum ad duo .ſ. per reſpectū ad naturam corporis vt ſi eſtcōplexionis tꝑate vel diſtemperate: ⁊ ꝑ reſpectuꝫ ad apoſtema ſi eſt ex humoribus frigidis et groſſis vel ex humoribus calidis ⁊ ſubtilibus: qꝛ alterius cōplexionis debet eſſe medicina maturatiua in vno qͣꝫ in alio: vt dictumeſt: ⁊ ad illa duo reſpiciēdo ꝯſidera emplaſtra: q̄ poſteaponit Aui. ⁊ ẜm illas duas ꝯditiones ea adminiſtres inapoſtematibus calidis ⁊ frigidis.
¶ Regimen exiturarū cū mature ſunt. Capl̓m xxix.Um inuenis exiturā groſſe cutis cū maturatiōe eius nō ſperatur ipſiuꝫ eruptio: ⁊ ſunt illicvene ⁊ chorde ⁊ nerui: tunc oꝫvt ꝑfores: qm̄ ſi dimiſeris ſaniē corrumpetur ⁊ corrūpet ⁊ corrodet venas ⁊ villos neruoꝝ: ⁊ illud qd̓ vehemētius eritcum fuerit ꝓpe iuncturas.¶ Suꝑius Aui. poſuit regimen exiturarū in ſpeciali qͣꝫtūad maturationē. In parte illa Aui. ponit in ſpeciali qͣꝫtūad eruptionē cum ferro. Et diuidit̉ illa ꝑs in ꝑtes duas.In pͥma ꝑte Aui. ponit regimē ipſarū in ſpāli qͣꝫtum aderuptionē cū ferro. In 2º caº Aui. ponit regimen ipſarūqͣꝫtum ad eruptione cuꝫ medicinis. 2ª ibi. Exituras quidē ſaluas in ꝗbus ⁊c̄. Prima pars diuidit̉ in partes duas. Primo tradit iſtud regimen ꝑforationis apoſtematūcum ferro. Secūdo oſtendit in ꝗbus ap̄atibus illud regimen maxime cōuenit. 2ª ibi. Dico ergo illud eſt regimēqm̄ nō inuenimus excuſationē ⁊c̄. Iterū pͥma pars diuidit̉ in ꝑtes duas: qꝛ pͥmo facit qd̓ dictū eſt. ſecundo ponitquoſdā canones qui ſunt obſeruādi in ꝑforatione. 2ª ibiInꝗt ⁊ cōſidera ſitū carnis ⁊ villoꝝ.) Prima pars diuidit̉ in partes duas. In prima ponit regimē exiturarumqͣꝫtū ad ꝑforationē in vniuerſali magis. ſecūdo ſpecificatillud regimē ꝑticulariter ẜm diuerſitatē mēbrorū. 2ª ibi.Inꝗt antiluꝫ ſi exttura fuerit in capite. Prima pars diuidit̉ in ꝑtes duas. Primo ponit illud regimen vl̓ exituraꝝ qͣꝫtū ad ꝑforationē. 2º ponit quoddā regimē vniuerſale exiturarū poſt ꝑforationē. 2ª ibi. (Et cum tu ꝑforaueris exiturā. Itē pͥma ꝑs diuidit̉ in ꝑtes duas. In pͥma ꝑte ponit neceſſitatē ꝑforatiōis. in 2ª ꝑte ponit cōditiones q̄ debent obſeruari in ꝑforatiōe. 2ª ibi. Et tu quidēquere ⁊c̄. Dicit ergo ponēs cauſam neceſſitatis ꝑforationis: cū īuenis exiturā groſſe cutis cū maturatione cuiusnō ſperat̉ eruptio hoc eſt cuiꝰ nō ſperat̉ erūptio poſt maturationē ꝑ ſe: nec cū medicinis quas poſtea ponet Aui.rōne groſſitiei cutis q̄ eſt ſuꝑ exiturā: ⁊ ſunt illic vene ⁊nerui ⁊c̄. in hoc dat aliā cauſam neceſſitatis ꝑforationis:vnde vna cauſa neceſſitās ꝑforationē eſt groſſities cutisalia eſt vbi exitura ſit ꝓpe neruos ⁊ chordas: ⁊ maximeetiā ꝓpe iūcturas in ꝗbus locis oꝫ feſtinare ꝑforationē.Tunc oꝫ vt ꝑfores. ¶ Deinde cum dicit:¶ Et tu quidem quere cum tua perforatione locum ſaniei.¶ Hic Aui. poſita cauſa neceſſitatis ꝑforationis ponit regimē qd̓ debet obſeruari qn̄ ſit ꝑforatio. Et diuidit̉ ꝑs iſtain partes tres ẜm ꝙ ponit tria vl̓ia obſeruāda q̄ ſpectātad regimē ꝑforatiōis vl̓r. 2ª ibi. (Et tu ſis ſollicitus: vt nōcadat porta ⁊c̄.) 3ª ibi. Opꝫ ergo vt in ſectiōe conſequaris ⁊c̄. Dicit ergo: ⁊ tu ꝗdē queres cum tua ꝑforatione locum ſaniei: hoc eſt tu ꝑforabis vbi inueneris locū ſaniei.Quō aūt declarat̉ locus ſaniei Aui. dicet ſtatim poſt.¶ Et ſis ſollicitus vt cadat porta perforationis inferius niſi vbi nō eſt poſſibile. ⁊ſi illud qd̓ eſt ſuꝑ exiturā fuerit groſſum⁊ ſecueris: tūc ſeca portā tm̄: quoniaꝫ adherebit groſſuꝫ cū eo qd̓ eſt poſt ipſum:⁊ ſi fuerit extenuatū: tūc ſeca totū eius inlonguꝫ. ⁊ ſcias ꝙ locus in quo eſt ſanies