tꝰ factꝰ ē. de dn̄i claōre ⁊ morte. ⁊ alijs q̄ ꝯtīgebātī morte eꝰ. Mat. xxvij. mar. xv. lu. xxiij Io. xviijEc vbi tranſegit miles ludibria demensIndutum ꝓprię ducebant tegmine veſtisEt crucis ad pęna ſanctū iuſtūqꝫ trahebāt.Ecce ſꝫ egreſſi quēdā cęꝑe ſimonē. Cyrina genitū: lignūqꝫ deQuō dn̄m lucis duris ſuffigere clauis(ferre iuhebantInſtans vrgebat ſęcli immutabilis ordo.At poſtqͣꝫ ventum eſt: vbi ruris golgatha nomenPermixtū felli vinū dant pocula chriſtoIlle ſed in ſummo guſtu tractata recuſatUt ſatis antiquis fieret ꝑ talia dictisNec tamē immanis plębis furor omnia poſſit:Iāqꝫ crucifixum pendebat in arbore corpusIntactāqꝫ dedit tunicā ſub ſorte ꝑ omnesMilitis vnius ſeruans poſſeſſio textumEt ſcriptū cauſę titulū meritiqꝫ locaruntꝘ rex iudeę gētis plębiſqꝫ fuiſſꝫ. Accidit vt pene ꝑiter cōſor-Latrones hinc inde duo: ſed cęca furētis(tia ferrentInſultat plębis fixo veſania chriſto.Hic eſt qui templū poterat diſſoluere ſolusHic eſt qui terno lucis reparare meatu.Sed nunc deſcēdat ſoboles venerāda tonantisEt crucis e pęna: corpuſqꝫ animūqꝫ reſoluat.Hęc vulgi ꝓceres vecordis dicta ſequūturAtqꝫ phariſęi ſcribęqꝫ ⁊ factio demensIlludūt: motuqꝫ caput: linguaſqꝫ loquelisInſanis quatiunt: ęternę ad vincula pęnęNōne alios quondā trucibꝰ ſeruare ſolebatMorborū vinclis: ſeſe quur ſoluere vinclis