Ille magis perſtans miranda ſilentia ſeruat.Solēni ſed forte die concedere legesUnum damnati capitis de morte iubebant.Et fuit in vinclis famoſo nomine latroQuē chriſto infenſus: populus dimittere viteArdebat: trucibus ſomno ſed territa viſisPilati coniunx iuſti diſcedere pęnaMandatis p̄cibuſqꝫ virum ſuſpēſa rogabat.Tum iudex iterum procerū diſqͥrere mentemTentat: ⁊ inſtanti cuperent quē ſoluere penaPlębis ad arbitrium mittit de lege requiri.At ꝓceres populū fuſa ambitione rogabantLatronem legi peterent chriſtumqꝫ necarentAt poſtqͣꝫ ꝓcerum incendit ſententia vulgusLatroniſqꝫ petit potius ſibi cedere vitam:Conſuluit p̄ſes populum: quid vellet ieſu.Plębs incenſa malo ſeuos miſcere tumultusEt crucis ad pęnas iterūqꝫ iterūqꝫ petebat.Qui regis nomē cuꝑet qui cęſaris hoſtemConfeſſus: ſeſe ꝓprio damnauerat ore.Deniqꝫ vi victus deteſtatuſqꝫ cruentumOfficium increpitans ſe libera ſanguine ab huiusCorda tenere ſibi: coramqꝫ a crimine palmasAbluit. vt genti tantum macula illa maneret:Hoc magis inclamant nos nos cruor iſte ſequaturEt genus in noſtrum ſcelus hoc ⁊ culpa redundet.Pilatus donat plebi legiqꝫ baraban.Et crucis ad pęnam vinctum cōcedit Ieſum.¶ Iudas penitētia ductꝰ nūmos rettulit ⁊ laq̄oſe ſuſpēdit ⁊ de agro figuli. ¶ Matthei. xxvij.R iiij