¶ Magi cū muneribus veniūt.¶ Mat. ij.G Ens eſt eoi phębo orto proxima regniAſtrorum ſollers ortuſqꝫ obituſqꝫ notare.Huius primores nomen tenuere magorum.Hinc lecti proceres: ſolymas per longa viarumDeueniūt. regemqꝫ adeūt. orātqꝫ doceriQuę regio imꝑio (pueꝝ iudea teneretIam genitū. ſeſe ſtellę fulgentis ab ortuAdmonitos veniſſe via. quo ſupplice dextraExortum terris venerabile numen adorentTerritus herodes. vatum legumqꝫ peritosQuiqꝫ ꝓphetarum veterum preſagia noſcuntImperio accitos. iubet omnia quęrere legisQuo pateat: quę ſint genitalia męnia chriſtoOmnia venturum ſpondent quem oracula vatumTūc manifeſtat̉ bethleē ꝙ męnibꝰ illū¶Sichee. ij.Progigni maneat: cui ſacram ducere plebemIſraelitarum ſancta virtute neceſſe eſt.Tunc iubet herodes perſas pertendere greſſumInuentumqꝫ ſibi puerum monſtrare videndum.Ecce vię medio. ſtellam pręcurrere cernuntSulcātem flammis auram: quę in culmine ſummoReſtitit: ⁊ pueri luſtrata habitacula monſtrat.Gaudia magna magis redeunt: ſiduſqꝫ ſalutantEt poſtqͣꝫ puerum videre ſub vbera matris:Deiecti prono texerunt corpore terramSubmiſſiqꝫ ſimul: mox myſtica munera promunt☞Thus. aurum. myrrham. regiqꝫ hominiqꝫ deoqꝫDona ferunt: totam mox horrida ſomnia noctemSollicitant. ſęuumqꝫ iubent vitare tyrannum.